پرسشنامه شناسایی و اولویت‌بندی عوامل مؤثر بر نشاط شهری (سجادیان و همکاران، 1399)

این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر، روایی و پایایی و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.

هدف: ارزیابی شناسایی و اولویت‌بندی عوامل مؤثر بر نشاط شهری (محیط اقتصادی، محیط اجتماعی – رفتاری، محیط کالبدی، محیط فراغتی، محیط سیاسی – اداری، محیط طبیعی و زیست بوم، محیط ذهنی – ادراکی، محیط مذهبی – اعتقادی)

تعداد سوال: 78

تعداد بعد: 8

شیوه نمره گذاری: دارد

تفسیر نتایج: دارد

روایی و پایایی: دارد

منبع: دارد

نوع فایل: Word 2007

همین الان دانلود کنید

قیمت: فقط 12000 تومان

خرید فایل

پرسشنامه شناسایی و اولویت‌بندی عوامل مؤثر بر نشاط شهری (سجادیان و همکاران، 1399)

احساس شادی و نشاط، یکی از ضروری‌ترین خواسته‌های فطری و نیازهای روانی انسان به شمار می‌رود و به‌علت تأثیرات عمده بر سالم‌سازی و بهسازی جامعه، مدت زیادی است که ذهن آدمیان را به خود مشغول کرده است (ربانی خوراسگانی و همکاران، 1386: 42). شادی و نشاط ازجمله حالات روحی اصیل و فطری انسان است؛ یعنی اساس خلقت و فطرت بر شادی و نشاط بنا نهاده شده است. غم و شادی، هر دو ملازم انسان‌اند؛ ولی آنچه اصالت دارد، شادی و نشاط است (فرحزاد، 1394: 22). انسان‌ها بنا بر سرشت و ماهیت وجودی خویش، همواره از افسردگی گریزانند و دوست دارند به‌سوی شاد بودن و شاد زندگی‌کردن در حرکت باشند. بر این اساس، احساس نشاط از آغاز تمدن انسانی، یکی از نیازهای اساسی نوع بشر در تمامی فرهنگ‌ها به شمار رفته است Kaushik and Jaggi, 2011: 39)) و استنباط بشر نیز از غایت زندگی، رسیدن به شادمانی و نشاط بوده است؛ بنابراین، انسان برحسب ذات و فطرت خود، موجودی هدفمند و جویای نشاط، خوشبختی و سعادت است و به‌جرئت می‌توان ادعا کرد که تمامی کوشش انسان‌ها در زندگی برای دستیابی به نشاط در آینده است (عنبری و حقی، 1393: 2).

امروزه نیز بخشی از تلاش‌ها و هزینه‌های شهروندان برای دست‌یافتن به شادی، نشاط و فضاهای نشاط‌آور (به‌ویژه در محیط‌های شهری) است؛ زیرا شادی و نشاط، موتور محرک انسان برای انجام‌دادن امور و فعالیت‌های اوست. با وجود این، در طول تاریخ، درک بشر از نشاط متفاوت بوده و تنش‌های بسیاری برای فهم و تعریف نشاط انجام گرفته که این مفهوم را در ظرف زمان و مکان دگرگون کرده است (Ballas and Dorling, 2007: 1244). نشاط، مفهومی چندوجهی است که در حوزۀ علمی از نیمۀ دوم قرن بیستم به‌عنوان موضوعی میان‌رشته‌ای مطرح شده است و در حوزه‌های گوناگون، تعریف‌های متفاوتی از آن وجود دارد. در اواخر قرن بیستم، بحث شادمانی و نشاط بشر به‌عنوان یکی از موضوعات مهم بررسی شد؛ زیرا یکی از مشکلات جوامع، غفلت از شادی و نشاط و درنتیجه، افزایش بیماری‌های روانی ازقبیل اضطراب و افسردگی، به‌ویژه در شهرها بوده است (فاضلیان و عظیمی، 1393: 42). در طول قرن بیست و یکم نیز مطالعۀ علمی نشاط به‌سرعت در حال گسترش بوده است؛ بنابراین، این امر، مطالعات مربوط به نشاط و رفاه ذهنی را به‌عنوان جزئی ضروری در تعریف سلامتی در فرهنگ‌ها و جوامع مختلف معرفی کرده است. دانشمندان مختلف به‌علت تبعات و کارکردهای روانی و اجتماعی متعدد مسئلۀ نشاط به آن توجه کرده‌اند و رشته‌ها و شاخه‌های مختلف علوم کوشیده‌اند هر کدام از منظری خاص، گوشه‌هایی از ابعاد نشاط را تحلیل کنند. پژوهشگران و متفکران علوم انسانی در دوره‌های مختلف، همواره به احساس نشاط و عوامل مؤثر در ایجاد آن توجه کرده‌اند؛ برخی از این عوامل به درون انسان مربوط می‌شوند؛ مانند اعتقادات دینی، اصول اخلاقی و عرفانی و نگاه افراد به مسائل مختلف و برخی نیز به عوامل محیط بیرون، مانند تأثیر عوامل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، محیطی‌زیستی و فرهنگی مربوط‌اند. در شهرها نیز به‌عنوان محیط زندگی شهروندان، محرک‌های بسیاری در شکل‌گیری نشاط شهروندان تأثیرگذار هستند و دست‌یافتن به نشاط، مستلزم داشتن سلامت روان، سلامت اجتماعی و وجود محرک‌های محیطی در پیرامون فرد و زندگی اوست؛ به‌گونه‌ای که براساس پژوهش‌های آدام اسمیت [1]محیط، بیشترین تأثیر را بر شادی و نشاط می‌گذارد. این محیط برای اجتماع، شهر و برای فرد، خانه است (کارمونا و همکاران، 1394: 23)؛ بنابراین، یکی از مسائل مهمی که به‌طور مداوم باید در جست‌وجوی آن بود، سطح نشاط شهروندان در محیط‌های شهری است (Mitchell etal, 2013: 1).

همسو با این موضوع، امروزه، تأمین نشاط شهروندان به یکی از مسائل و دغدغه‌های اصلی نظام‌های مدیریت شهری در کشورهای توسعه‌یافته تبدیل شده است. در کشورهای درحال‌توسعه نیز برنامه‌ریزی و طراحی شهری از مقیاس‌ها و نیازهای انسانی دور شده و درنتیجه، از ارزش‌ها و جاذبه‌های اجتماعی و فرهنگی فضاهای شهری کاسته شده است. تداوم چنین روندی موجب شده است زندگی مدنی فضاها و تمدن شهری با خطر روبرو شوند. با توجه به این امر، امروزه مبانی نظری جدیدی در فضای ارزیابی توسعه‌یافتگی جوامع به‌ویژه شهرها با عنوان «اندازۀ سطح شادکامی جامعه» مطرح شده‌اند و به دنبال آن، شکل‌گیری نهضت شاخص‌سازی برای سنجش شادکامی و نشاط در جهان، باعث معرفی شاخص‌ها و مؤلفه‌های متعددی برای سنجش شادی و نشاط شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.