این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر، روایی و پایایی و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.
هدف: ارزیابی روشهای ایجاد تعامل و بهبود مشارکت دانشجویان در فرایند یادگیری از ابعاد مختلف (مبتنی بر احساساتبودن، فوری و بهموقع بودن، تحلیلی و تأملیبودن، جزئی و مشخص بودن، طنزآمیز بودن، کنجکاوی برانگیز (برانگیزانندۀ ذهنی)، بازی محور بودن، یادگیرنده محور بودن، مداوم و پیوسته بودن، کیفیبودن بازخورد، ایجادکنندۀ حس امنیت و اعتماد، مبتنی بر تجربه و مشکل واقعیبودن، چالشبرانگیزبودن)
تعداد سوال: 28
تعداد بعد: 13
شیوه نمره گذاری: دارد
تفسیر نتایج: دارد
منبع: دارد
نوع فایل: Word 2007
همین الان دانلود کنید
قیمت: فقط 7500 تومان
توجه: هر گونه کپی برداری از این فایل (با توجه به تاریخ انتشار) تحت پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت.
روشهای ایجاد تعامل و بهبود مشارکت دانشجویان در فرایند یادگیری:
- ایجاد محیط یادگیری مبتنی بر مسئله یا مشکل: مطابق پژوهشهای (فوکوزاوا و بوید[30]، 2016؛ دانکان[31]، 2007) و نتایج گروه کانونی، یادگیری مبتنی بر مشکل یکی از اقدامهای آموزشی مؤثر در افزایش مشارکت دانشجویان است و منجر به یادگیری موفقیتآمیز میشود؛ حتی یادگیری مبتنی بر مشکل باعث بهبود مهارتها و ادراک دانشجویان، پرورش یادگیری فعالانه و افزایش انگیزۀ دانشجویان میشود (دانکان، 2007). درواقع، ایجاد محیط یادگیری مبتنی بر مسئله یا مشکل یعنی بیان یک مشکل و ارائۀ اطلاعات لازم، تا دانشجو با آن مسئله درگیر و بهدنبال حل آن باشد. نتایج پژوهشی فراتحلیل دربارۀ میزان اثربخشی یادگیری مبتنی بر مسئله نشان داد که یادگیری مسئلهمحور در حیطههای مختلف یادگیری (دانش، مهارت، نگرش) اثر معنادار دارد؛ حتی در سطوح مختلف تحصیلی (ابتدایی، متوسطه و دانشگاه) معنادار بوده است؛ بهطوری که با افزایش سطح پایۀ تحصیلی یادگیرندگان، بر میزان اثربخشی آن افزوده شده و یادگیری مسئلهمحور در مقایسه با روشهای تدریس سنتی مؤثرتر بوده است (عالی و همکاران، 1397).
- ایجاد فضایی برای تفسیر و تأمل فردی و بحث و گفتگو:این مقوله برگرفته از یافتههای پژوهشهای متعددی (اواسو آگیمن و لابری سیاو[32]، 2018؛ بلا و شمیر اینبال[33]، 2018؛ ارتمر و همکاران، 2011؛ لیا و هوانگ[34]، 2013) است و به این مفهوم اشاره دارد که بحث و گفتگو با سایر همکلاسیها دربارۀ هر موضوع در قالب بیان سؤالها، نظرها، اشتراک تجارب شخصی (بلا و شمیر اینبال، 2018)، بحث و گفتگو دربارۀ محتوا بهصورت چالشی و تأمل دربارۀ محتوا (اواسوو همکاران، 2018) دانشجویان را قادر میکند تا دیدگاههای جدیدی را کشف، دربارۀ معنای محتوا با یکدیگر مذاکره و خلأ دانشی خود را شناسایی کنند (ارتمر و همکاران، 2011). بسترسازی برای تفسیر و تأمل فردی و بحث و گفتگوی گروهی به روشهای گوناگون امکانپذیر است؛ همانطور که اعضای گروه کانونی اشاره کردند، تصویر یا ویدیویی از سوی مدرس نشان داده میشود و دانشجویان آن را تفسیر میکنند یا دانشجویان پس از خواندن متن یا دیدن یک فیلم و تأمل دربارۀ آن، به سؤالهای مطرحشده از سوی مدرس پاسخ میدهند.
- ارائۀ بازخورد، پاداش و تشویقکردن مبتنی بر انگیزانندههای درونی: منظور از این مضمون، ارائۀ بازخوردهای سازنده است که تعامل دانشجو را با مدرس، سایر دانشجویان و محتوا بیشتر میکند. بنابر نظر اعضای گروه کانونی، بازخورددادن دانشجو به دانشجو و مدرس به دانشجو باعث مشارکت فعال یادگیرنده میشود. بازخوردهای دانشجو به سایر دانشجویان باعث میشود تا اعتمادبهنفس دانشجو زیاد شود تا در بحثهای عمومی نیز مشارکت داشته باشد (عویدی[35] و همکاران، 2019)؛ همچنین تشویقکردن مبتنی بر انگیزانندههای بیرونی که منظور میزان پیشرفت دانشجو است، باعث مشارکت او در فرایند یادگیری میشود.
- مشارکتدادن دانشجو در طراحی آموزشی و اجرا: طراحی گروهی محتوای آموزشی از سوی دانشجویان بهطوری که دانشجویان محتوای آموزشی را ویرایش، بهروز و غنیتر کنند و با بیان منابع تکمیلی، تحلیل و ادراک خود از محتوای پیشین، منجر به مشارکت فعالانه شوند (بلا و شمیر اینبال، 2018)؛ همچنین پیشنهاددادن به دانشجویان که برای خود چالش تعریف کنند؛ بهطور نمونه، طراحی آزمونهای تکوینی باعث میشود دانشجویان تلاش بیشتری انجام دهند تا به اهدافی برسند که خود تعیین کردهاند (تسی[36] و همکاران، 2018). اولویتبندیکردن سرفصلها و ترتیب ارائۀ محتوا از سوی دانشجویان در صورت امکان نیز نمونۀ دیگری از مشارکتدادن دانشجویان در فرایند طراحی است.
- استفاده از ابزارهای چندرسانهای: استفاده از ابزارهای چندرسانهای در ارائۀ محتوای آموزشی یا ارائه و ارسال تکالیف، یکی دیگر از روشهای شناساییشده برای ایجاد تعامل در فرایند یادگیری است. مطابق پژوهش فرانکو و پراونچر[37] (2019) دانشجویان تصور فوقالعاده مثبتی به کتابهای الکترونیکی چندرسانهای لمسی (متن، ویدیو و عکس) داشتند و معتقد بودند که این محتوا باعث یادگیری اثربخش و دلبستگی بیشتر آنها به موضوع شده است.
- خودارزیابی: خودارزیابی تنها مضمون شناساییشده در مطالعۀ مرور نظاممند است که در گروه کانونی به آن توجه نشد و علت آن هم مسائل فرهنگی عنوان شد؛ این در حالی است که مطابق پژوهشهای (بلا و شمیر اینبال، 2018؛ استیل، 2015)، مشخصکردن معیارهای ارزیابی هر تکلیفی از قبل و ارزیابی دانشجو از عملکرد خود براساس این معیارها، منجر به ارزشگذاری بر دیدگاههای دانشجویان با توجه به تجارب یادگیری آنها میشود.
- استفاده از تکنیکهای یادگیری همیارانه: استفاده از تکنیکهای همیارانه و انجام فعالیتهای مشارکتی مانند تقسیم وظایف، به اشتراکگذاری و بحث و گفتگو بین دانشجویان کمک میکند تا انواع تعاملهای همیارانه را در گروه انجام دهند (جانگ[38]، 2015). یاددادن مطلبی به دانشجو از طریق دانشجوی دیگر بهصورت فردی یا گروهی، تکنیک جیگسا، تکنیک تأمل فردی_ اشتراک با فرد_ اشتراک گروه نمونههایی از تکنیکهای یادگیری همیارانه است که موجب ایجاد تعامل و مشارکت دانشجو در فرایند یادگیری میشود.
- ارزیابی همتایان: منظور از این مضمون، ایجاد بستری است که دانشجویان نقش ارزیاب داشته باشند و میزان یادگیری همکلاسیها و همتیمیهای خود را ارزیابی کنند. این روش نهتنها موجب مشارکت دانشجویان میشود، تفکر فراشناختی دانشجویان را بهبود و توسعه میدهد (بلا و شمیر اینبال، 2018). در این روش دانشجویان تکالیف و کار عملی همتیمیهای خود یا سایر دانشجویان را ارزیابی و نتایج را به مدرس اعلام میکنند.
- طراحی و تسهیل فعالیت گروهی: این مضمون تنها از طریق گروه کانونی حاصل شد؛ منظور از این مضمون، ایجاد فضای صمیمی و گرم در ابتدای جلسه یا دورۀ آموزشی بین مدرس با دانشجو و دانشجویان با یکدیگر از طریق روشهای مختلف یخشکنی است؛ علاوه بر این، طراحی فعالیتهای گروهی یا پروژۀ مشترک بین دانشجویان بهطوری که دانشجویان گزارش یا محتوای گروهی تولید کنند نیز باعث ایجاد مشارکت میشود. تعیین گروههای موضوعمحور و معرفی و تحسین فعالان بحثهای گروهی از سوی مدرس برای ترغیب دانشجویان به فعالیت گروهی نیز عاملی مؤثر برای ایجاد تعامل در فرایند یادگیری است.