پرسشنامه تاثیرات اقتصادی توسعه گردشگری بر شهر میزبان (استاندارد)

این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر، روایی و پایایی و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.

هدف: ارزیابی میزان تاثیرات اقتصادی توسعه گردشگری بر شهر میزبان

تعداد سوال: 8

تعداد بعد: 1

شیوه نمره گذاری: دارد

تفسیر نتایج: دارد

روایی و پایایی: دارد

منبع: دارد

نوع فایل: Word 2007

همین الان دانلود کنید

قیمت: فقط 2400 تومان

خرید فایل

پرسشنامه تاثیرات اقتصادی توسعه گردشگری بر شهر میزبان (استاندارد)

امروزه گردشگری به‌عنوان یک رویکرد اقتصادی پویا و دارای ویژگی‌های بارز و منحصر به فرد، ‌به یکی از بزرگترین و پرمنفعت‌ترین صنایع در اقتصاد جهان تبدیل شده است (احمدی، ‌1397: 80).

صنعت گردشگری، یک صنعت بسیار رقابتی با فعالیت مبتنی بر مقصد می‌باشد که در هر منطقه با توجه به منابع طبیعی، ‌فرهنگی و برساخت­های آن متفاوت است (Kevin, 2019: 321). ‌

حدود 18 درصد از فعالیت­های اقتصادی را تولید می­کند. بدون ­تردید به‌عنوان یک صنعت پناهگاه امن برای کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه شناخته شده است (Matthew, 2018: 2)

گردشگری تأثیر مثبتی بر اقتصاد، ‌جامعه، ‌فرهنگ و محیط زیست دارد. ازجمله سهم آن در تولید ناخالص داخلی، ‌بهبود زیرساخت­ها، ‌حفاظت و بازسازی فرهنگ و افزایش آگاهی محیط ­زیستی. علاوه بر آن، ‌یک روش مؤثر برای کاهش فقر در برخی از جوامع سنتی محسوب می­گردد؛ زیرا مشاغل مختلفی را نسبت به معیشت سنتی و نیز فرصت‌های فروش محصولات محلی به وجود می­آورد(Lee, 2019: 368).

توسعه گردشگری فرصت­های شغلی مستقیم و غیرمستقیم ایجاد کرده و باعث کاهش کسری بودجه دولت می‌‌گردد. در عین حال، ‌ منجر به افزایش درآمد حاصل از مالیات برای اجرای فعالیت­های اقتصادی می‌شود (Dogru, 2018: 425). همچنین در حفظ صلح و نظم و به حداقل رساندن فاصله فرهنگی درک شده بین گردشگران و میزبانان، ‌نقش زیادی ایفا می‌کند. با این‌حال، ‌چنین مزایایی بدون صرف هیچ هزینه‌‌ای به‌دست نمی­آید و ممکن است در یک منطقه، ‌منجر به مسائل مختلف اجتماعی و زیست‌محیطی مانند ترافیک و آلودگی شود (Fan, 2019: 4).

کارشناسان اقتصادی معتقدند که گردشگری تنها بخشی از مجموعه عظیم اقتصاد است که در حد بسیار زیادی با رگه­های فرهنگی گره خورده است؛ زیرا از یک سو تا حد مطلوبی موجبات آشنایی فرهنگ­ها، ‌تمدن­ها، ‌نژادها، ‌سرزمین­ها، ‌اقوام و گویش‌های مختلف را با یکدیگر فراهم می­سازد و از سوی دیگر می­تواند یکی از منابع کسب درآمد برای کشورهای مختلف باشد (اکبریان‌، ‌1394: 23). در همین راستا، ‌بسیاری از محققان، ‌شاخص­های پشتیبانی از توسعه گردشگری پایدار[1] را مشخص نموده­ و مفاهیم عملی را برای مدیریت گردشگری مبتنی بر جامعه پیشنهاد داده­اند.

مسلم است که نادیده گرفتن نقش جوامع در تصمیم‌گیری    بر روند اجرای آن، ‌مانع توسعه گردشگری پایدار در میراث جهانی

می­شود و شرایطی را فراهم می­کند که نگرش­ها و رفتار‌های ضد

گردشگری را ایجاد گردد (Olya et al., 2017: 763).

گردشگری یک کسب و کار آینده­نگر است که می‌‌تواند جنبه اقتصادی و بنابراین کسب و کار را به ارمغان بیاورد و می‌تواند فرصت‌های شغلی را فراهم آورد (Pramanik, 2017: 2).

برنامه­ریزان در دو دسته اصلی به منظور افزایش درآمد گردشگری فعالیت می­کنند:

 اول: افزایش رضایت گردشگران و ترویج لذت و کیفیت تجربه گردشگری و دوم: تلاش برای محافظت از جامعه میزبان .(Mirtaghian Rodsari, 2019: 132)

اثرات منفی اجتماعی و فرهنگی گردشگری بسیار دشوار بوده و گاهی مربوط به کیفیت زندگی، ‌ارزش­ها، ‌هنجارها، ‌جامعه و آسیب­های محیطی می‌‌شود(Pramanik, 2017: 2).

این صنعت در اثرگذاری و اثرپذیری متقابل با شهر و در یک سیستم انسان محیط می‌تواند منجر به توسعه پایدار شهر شود. با توجه به این‌که توسعه پایدار به‌عنوان جریانی مداوم در تغییرات اقتصادی اجتماعی و زیست‌محیطی برای افزایش و ترقی رفاه مستمر کل اجتماع تعریف می­شود و پویشی چند بعدی است. ‌توسعه آن، ‌زمانی پایدار و منجر به توسعه پایدار شهری می­شود که مخرب نبوده و امکان حفظ منابع آب و خاک، ‌منابع ژنتیکی، ‌گیاهی و جانوری را برای آیندگان فراهم آورد (فنی، ‌1393: 41).

ساختار گردشگری مجموعه‌‌ای از امکانات، ‌تسهیلات و قوانین، ‌عناصر خدماتی (اقامتی، ‌پذیرایی، ‌دفاتر خدمات مسافرتی، ‌فروش و.‌..) حمل و نقل، ‌شرکت­ها و سازمان­های گردشگری و.‌.. می­باشند که به همراه جاذبه­ها به‌عنوان عوامل عرضه، ‌سیستم گردشگری یک مکان را تشکیل و نیازهای گردشگران را در مقصد برآورده می­سازند (وارثی و همکاران، ‌1390: 52). یک شهر سالم و توسعه‌یافته نیز با فراهم‌سازی ساختارهای مورد نیاز می­تواند زمینه جذب بهتر و ‌بیش‌‌تر گردشگر و بهره­مندی از مزایای اقتصادی آن‌را فراهم نماید (هادیانی و همکاران، ‌1390: 25).

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.