این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.
هدف: ارزیابی ابعاد سرمایه اجتماعی در سازمان (اعتماد، مشارکت، تعهد، خیرخواهی)
تعداد سوال: 20
تعداد بعد: 4
شیوه نمره گذاری و تفسیر: دارد
روایی و پایایی: دارد
منبع: دارد (محقق ساخته)
نوع فایل: word 2007
همین الان دانلود کنید
قیمت: فقط 1500 تومان
تعاریف ارائه شده از سرمایه اجتماعی
سرمایه اجتماعی واژه اي است که در سالهاي اخیر وارد حوزه علوم اجتماعی و اقتصاد گردیده و از این منظر
دریچه تازه اي را در تحلیل و علت یابی مسائل اجتماعی و اقتصاد گشوده است. در این زمینه مطالعات
وسیعی توسط صاحب نظران و دانشمندان این علوم صورت گرفته و نظریه پردازانی همچون بوردیو ، پاتنام ،
کلمن، فوکویاما، لین، جاکوب، گلن لوري، بن پرات و بیکر تعاریف متعددي از سرمایه اجتماعی ارائه کرده
اند که در ادامه به تفصیل شرح خواهیم داد.
سرمایه اجتماعی از دیدگاه پیر بوردیو
بوردیو سه نوع سرمایه را شناسایی نمود؛ این اشکال سرمایه عبارت از شکل اقتصادي، فرهنگی و اجتماعی
بودند.شکل اقتصادي سرمایه بلافاصله قابل تبدیل به پول است مانند دارایی هاي منقول و ثابت یک سازمان.
سرمایه فرهنگی، نوع دیگر سرمایه است که در یک سازمان وجود دارد مانند تحصیلات عالیه اعضاي
سازمان که این نوع سرمایه نیز در برخی موارد و تحت شرایطی قابل تبدیل به سرمایه اقتصادي است و
سرانجام شکل دیگر سرمایه، سرمایه اجتماعی است که به ارتباطات و مشارکت اعضاي یک سازمان توجه
دارد و می تواند به عنوان ابزاري براي رسیدن به سرمایه هاي اقتصادي باشد (وینتر، 2000 به نقل از
.( الوانی، 1380
سرمایه اجتماعی از نظر بوردیو بر تعهدات و ارتباطات اجتماعی مبتنی است و خود او آن را چنین تعریف می کند:
سرمایه اجتماعی انباشت منابع بالفعل و بالقوه اي است که مربوط به داشتن شبکه اي نسبتأ پایدار از
روابط کم و بیش نهادي شده از آشنایی و شناخت متقابل است یا به عبارتی دیگر عضویت در یک گروه
براي هر یک از اعضایش از طریق حمایت یک سرمایه جمعی، صلاحیتی فراهم می کندکه آنان را مستحق “اعتبار” به معانی مختلف کلمه می کند .( بوردیو، 1997 :51 )
شاخصی که بوردیو براي سرمایه اجتماعی در نظرمیگیرد عضویت افراد در کلوپ ها است بنابراین از نظر
بوردیو ایجاد و اثربخشی سرمایه اجتماعی بستگی به عضویت در یک گروه اجتماعی دارد که اعضاي آن،
مرزهاي گروه را از طریق مبادله اشیا و نهادها بنیان نهاده اند.
این روابط ممکن است از طریق کاربرد یک نام مشترك( خانواده،ملت،انجمن،حزب) و مجموعه اي کانل از
کنش ها براي نهادینه کردن، نظیر مبادلات مادي و نمادي تضمین شود.
لازم به ذکر است که بوردیو سرمایه اجتماعی را ویژگی انحصاري نخبگان می داند که براي تامین موقعیت
نسبی شان طراحی شده است و لذا او بر این باور بود که سرمایه اجتماعی فقط براي افراد مرفه مفید
است (فیلد، 34:1388)
از نظر بوردیو مقدار سرمایه اجتماعی در تملک هر عامل اجتماعی به دو امر وابسته است :
اول) اندازه شبکه ارتباطی که عامل اجتماعی به خوبی بتواند آن ها را بسیج نماید.
دوم) مقدار سرمایه(اقتصادي،فرهنگی،نمادي) هر یک از کسانی که عامل اجتماعی با آنها در ارتباط است.
به اعتقاد بوردیو سرمایه اجتماعی به عنوان شبکه اي از روابط یک ودیعه طبیعی یا حتی یک ودیعه اجتماعی
نیست بلکه چیزي است که در طول زمان و به تلاش بی وقفه بدست می آید.
بوردیو بر قابلیت تبدیل انواع مختلف سرمایه تأکید داشته و سرمایه اقتصادي را ریشه انوا ع دیگر سرمایه می
داند و به تعبیر لین( 2001 ) سرمایه اجتماعی از نظر بوردیو لباس مبدل براي سرمایه اقتصادي می باشد.
همان گونه که ملاحظه می شود، از دیدگاه بوردیو سرمایه اقتصادي شکل غالب سرمایه گذاري است و انواع
دیگر سرمایه که شامل فرهنگی و اجتماعی است، به عنوان ابزاري براي حصول سرمایه اقتصادي مفهوم پیدا
می کنند.
از نظر بوردیو، سرمایه اجتماعی در ممالک سرمایه داري به عنوان ابزاري براي تثبیت و تقویت جایگاه
اقتصادي افراد به شمار می رود، در این ممالک، سرمایه اقتصادي پایه است و سرمایه اجتماعی و فرهنگی
ابزاري براي تحقق آن محسوب می شوند.می توان نتیجه گرفت که دیدگاه بوردیو در زمینه سرمایه اجتماعی
یک دیدگاه ابزاري صرف است. به عبارتی اگر سرمایه اجتماعی نتواند موجب رشد سرمایه اقتصادي شود،
کاربردي نخواهد داشت.علاوه بر این در این نوع تحلیل از سرمایه اجتماعی تأثیرپذیري از تئوري سرمایه
مارکس کاملأ مشهود است و به نظر میرسد می توان مباحث بوردیو از سرمایه اجتماعی را بیشتر یک رویکرد
تضادگرا تلقی کرد.
سرمایه اجتماعی از دیدگاه جیمزکلمن
برخلاف بوردیو، کلمن از واژگان مختلفی براي تعریف سرمایه اجتماعی کمک گرفت؛ وي مفهوم سرمایه
اجتماعی را از ابعاد مختلف بررسی کرد.
کلمن برخلاف بوردیو معتقد است که سرمایه اجتماعی صرفا محدود به طبقه مرفه نبوده بلکه میتواند براي
طبقات پایین نیز مفید باشد. از نظر کلمن سرمایه اجتماعی نشان دهنده یک منبع است زیرا متضمن شبکه هاي
.( مبتنی بر ارزشهاي مشترك و اعتماد می باشد(فیلد، 38:1388
مفهوم سرمایه اجتماعی یراي کلمن وسیله اي براي تبیین نحوه همکاري و تعاون افراد با همدیگر بود . او بر
این باور بود که سرمایه اجتماعی یکی از وسایلی است که افراد به کمک آن میتوانند منافعی بدست آورند
بنابراین سرمایه اجتماعی از نظر کلمن مفید است و داراي کارکرد میباشد و به همین دلیل سرمایه اجتماعی را
یا کارکرد آن تعریف میکند.
کلمن براي تعریف سرمایه اجتماعی از نقش و کارکرد آن کمک گرفت و تعریفی کارکردي از سرمایه
اجتماعی ارائه داد و نه تعریف ماهوي. بر این اساس، سرمایه اجتماعی عبارت از ا رزش آن جنبه از ساختار
اجتماعی که به عنوان منابعی در اختیار اعضا قرار می گیرد تا بتوانند به اهداف و منافع خود دست پیدا
کنند(کلمن، 1990 به نقل از الوانی، 1380)
کلمن سرمایه اجتماعی را بخشی از ساختار اجتماعی میداند که به کنشگر اجازه میدهد تا با استفاده از آن به
منافع خود دست یابد و سرمایه اجتماعی را همانند سایر اشکال سرمایه مولّد میداندکه دستیابی هدفهاي معینی
.( را امکانپذیر می سازد(کلمن، 462:1377
کلمن در حالی که بر استفاده افراد از منابع ساختی اجتماعی در کنش هایشان براي بدست آوردن بهترین
نتایج تأکید می ورزد ولی بر طبیعت جمعی سرمایه اجتماعی نیز اصرار دارد. او معتقد است که سرمایه اجتماعی
ویژگی هاي معینی دارد که آن را از کالاهاي خصوصی، تقسیم پذیر و انتقال پذیر، متمایز می سازد. سپس
ویژگی هاي این کالاي عمومی را چنین بر می شمرد:
به آسانی مبادله نمی شوداگرچه این سرمایه منبعی است که ارزش استفاده دارد.
سرمایه اجتماعی دارایی هیچ یک از افرادي که از آن سود می برند نیست و این به واسطه صفت کیفی
ساختار اجتماعی است که فرد در آن قرار گرفته است.
نتیجه فرعی فعالیت هاي دیگر است و معمولأ شخص خاصی آن را بوجود نمی آوردزیرا انگیزه براي سرمایه
گذاري در آن وجود ندارد یا ضعیف است، بر خلاف سرمایه فیزیکی که به واسطه منافع شخصی اش انگیزه
براي سرمایه گذاري کاهش نمی یابد. سرمایه اجتماعی با اینکه منبع مهمی براي افراد است و می تواند بر
توانایی انجام کنش و کیفیت زندگی آن ها بسیار تأثیر گذار باشد، با وجود این از آنجا که بسیاري از منافع
کنش هایی که سرمایه اجتماعی را به وجود می آورند، توسط افرادي غیر از فردي که آن را ایجاد کرده کسب می شود، به سود فرد نیست که آن را بوجود آورد.نتیجه این می شود که بیشتر شکل هاي سرمایه
اجتماعی به شکل نتیجه فرعی فعالیت هاي دیگر ایجاد یا نابود می شود. اگرچه کلمن به عوامل ایجاد، حفظ و نابودي اجتماعی اشاره داردو معتقد است عواملی نظیر« فروبستگی شبکه اجتماعی » «ثبات ساختار جتماعی » ، و « ایدئولوژي » در حفظ و نابودي سرمایه اجتماعی موثر هستند.
نهایتا اینکه سرمایه اجتماعی در صورت استفاده بیشتر برخلاف بعضی اشکال دیگر سرمایه نه تنها مستهلک
نمی شود بلکه افزایش می یابد(کلمن، 1377 و 462 : 458 )
تعاریف بوردیو و کلمن تا حودودي شبیه به هم هستند. هر دو قائل به مشارکت و عضویت فرد در گروه
و بودنند و ماحصل آن را به عنوان سرمایه تلقی می نمودنند؛ بوردیو براي این مفهوم از واژه
« چسبندگی » و کلمن از واژه« ساختار اجتماعی » کمک گرفتند.
بر خلاف بوردیو که سرمایه اقتصادي را به عنوان هدف غایی در نظر می گرفتند،کلمن، سرمایه انسانی را به
عنوان هدف غایی مطرح و سرمایه اجتماعی را به عنوان ابزاري براي حصول به سرمایه انسانی بکار می برد. به
عبارتی، کلمن با استفاده از مفهوم سرمایه اجتماعی سعی در شناخت نقش هنجارها و ارزش ها در داخل
خانواده با شبکه هاي اجتماعی بود تا از این طریق بتواند موجب تقویت سرمایه انسانی شود
سرمایه اجتماعی از دیدگاه رابرت پاتنام
رابرت پاتنام نیز از اندیشمندان ونظریه پردازان مفهوم سرمایه اجتماعی است ونظریه ي او در ارتباط با نظریه
الکسیس دوتوکویل است دوتوکویل نگران بی نظمی و آنارشی قریب الوقوع در اولین دموکراسی شناخته
شده دنیابود و معتقدبود که برابري رسمی دربرابر قانون سبب اتمیزه کردن جامعه وسپس منجربه استبداد می
شود امادر پایان سفرهاي خود در امریکا به این نتیجه رسید که زندگی انجمنی یکی از شالوده هاي مهم نظم
اجتماعی است و این انجمنها میزان بالاي تعهد مدنی را ایجاد می کنند و این امر از ظهور استبداد جلوگیري
می کندونظریه پاتنام این بود که هشدار می داد سنگ بناي توکویلی دموکراسی امریکایی در حال نابودي
است و در همین راستا مفهوم سرمایه اجتماعی را بکاربرد(فیلد، 52:1388 ).پاتنام سرمایه اجتماعی را اعتماد،
هنجارهاي همیاري و شبکه هایی می داند که دستیابی به منافع متقابل را تسهیل می کند و هدف سرمایه
اجتماعی را تامین دموکراسی کارآمد و توسعه اقتصادي می داند. بنابراین پاتنام سرمایه اجتماعی را فراتر از
سطح فردي بکارمی گیرد وبه چگونگی کارکرد سرمایه اجتماعی در سطح منطقه اي و ملّی و تاثیر آن بر
نهادهاي دموکراتیک می پردازد.
پاتنام( 1993 تا 1998 ) از پژوهشگرین اخیر سرمایه اجتماعی است. تأکید عمده وي به نحوه تأثیر سرمایه
اجتماعی بر رژیم هاي سیاسی و نهاد هاي دموکراتیک مختلف است.
پاتنام، سرمایه اجتماعی را مجموعه اي از مفاهیمی مانند اعتماد، هنجارها و شبکه ها می داند که موجب
ایجاد ارتباط و مشارکت بهینه اعضاي یک اجتماع شده و در نهایت منافع متقابل آنان را تأمین خواهد کرد.
از نظر وي اعتماد و ارتباط متقابل اعضا در شبکه، به عنوان منابعی هستند که در کنش هاي اعضاي جامعه
موجود است(پاتنام، 2000 به نقل از الوانی، 1380)
پاتنام معتقد است سرمایه اجتماعی نیز مانند سایر سرمایه ها مولّد است و امکان دستیابی به اهداف مشخصی را
فراهم میکندبراي مثال گروهی که اعضایش به یکدیگر اعتماد زیادي دارند نسبت به گروهی که فاقد این
.( ویژگیها هستند موفق ترند و کارایی بیشتري را دارند(پاتنام، 285:1379
پاتنام، سرمایه اجتماعی را وسیله اي براي رسیدن به توسعه سیاسی و اجتماعی در سیتمهاي مختلف سیاسی
می دانست. تأکید عمده وي بر مفهوم “اعتماد” بود و به زعم وي همین عامل بود که می توانست ب ا جلب
اعتماد میان مردم و دولتمردان و نخبگان سیاسی موجب توسعه سیاسی شود. بنابراین، اعتماد، منبع با ارزشی از
سرمایه محسوب می شود که اگر در حکومتی به میزان زیاد اعتماد وجود داشته باشد به همان اندازه رشد
سیاسی و توسعه اجتماعی بیشتر خواهد بود.
پاتنام معتقد است که برخلاف سرمایه متعارف که یک کالاي خصوصی هستند، سرمایه اجتماعی نوعی
کالاي عمومی به شمار می آید و افرادي که از آن بهره مندهستند همانند سرمایه متعارف تمایل به افزا یش
آن دارند(همان : 290)
پاتنام براي سرمایه اجتماعی سه تا مولفه و شاخص تعریف میکند که عبارتند از:شبکه ها ، اعتمادو هنجارهاي
همیاري. اواعتماد را به دونوع اجتماعی و شخصی دسته بندي میکند و اعتماد اجتماعی را براي جامعه
سودمندتر می داند(همان : 292)
تفاوت کار پاتنام با بوردیو و کلمن در مقیاس بکار گیري مفهوم سرمایه اجتماعی است. برخلاف آن دو،
پوتنام سرمایه اجتماعی را در مقیاس کلان و در رژیم سیاسی حاکم بر جامعه مورد مطالعه قرار داد و به همین
خاطر با مشکلات و پیچیدگی هاي خاص سیاسی و ملاحظات سیاسی روبرو شد.
سرمایه اجتماعی از دیدگاه نان لین
لین با طرح “نظریه منابع اجتماعی” مشخصاّ این مسئله را مطرح کرده است که دست یابی به منابع اجتماعی و استفاده از آنها ( منابع نهفته در شبکه هاي اجتماعی)می تواند به موقعیت هاي اجتماعی _
اقتصادي بهتري منجر شود.
بر همین اساس لین در سال هاي اخیر ( 1998 ) مفهوم سرمایه اجتماعی را براي طرح نظرات پیشین خود برگزیده و آن را به مثابه منابع نهفته در ساختار اجتماعی تعریف می کند که با کنش هاي هدفمند قابل دسترسی یا گردآوري است. به این ترتیب، از نظر لین، سرمایه اجتماعی از سه جزء تشکیل شده است : منابع نهفته در ساختار اجتماعی، قابلیت دسترسی افراد به این گونه منابع اجتماعی و استفاده یا گردآوري این گونه منابع اجتماعی در کنش هاي هدفمند (لین، 1999)
لین منابع ارزشمند در اکثر جوامع را ثروت، قدرت و پایگاه اجتماعی معرفی می کند و لذا سرمایخ اجتماعی
افراد را بر حسب میزان یا تنوع ویژگی هاي دیگرانی که فرد با آنها پیوندهاي مستقیم و غیر مستقیم دارد قابل
سنجش می داند. البته دست یابی به منابع و استفاده از آنها خود متاثر از موقعیت فرد در ساختار سلسله مراتبی
را دو عنصر مفهومی سرمایه اجتماعی « موقعییت هاي شبکه اي » و « منابع نهفته » موجود در جامعه است. او
قلمداد می کند و نتایج سرمایه گذاري افر اد در روابط و شبکه هاي اجتماعی در ارتبتط با دو نوع کنش
ابزاري و کنش اظهاري طبقه بندي می نماید. براي کنش ابزاري سه گونه بازگست سرمایه ( بازدهی ) را
مطرح می کند : بازدهی اقتصادي (ثروت )، بازدهی سیاسی (قدرت ) و بازدهی اجتماعی ( شهرت ) و براي مورد اخیر می نویسد:
به نظر من شهرت یکی از شاخص هاي بازدهی اجتماعی است. شهرت را می توان به مثابه نظرات مساعد یا نامساعد درباره فرد در یک شبکه اجتماعی تعریف کرد
در کنش اظهاري سرمایه اجتماعی ابزاري است براي تحکیم منابع و دفاع در برابر از دست دادن احتمالی
منابع. او سه نوع بازدهی را در این رابطه ذکر می کند : سلامت جسمانی، سلامت روانی و رضایت از زندگی .
سلامت جسمانی مستلزم حفظ توان کارکردي جسمانی و رهاي از بیماري ها و آسیب دیدگی است . سلامت
روانی، توانایی پایدر برابر تنش ها و حفظ تعادل عقلی و احساسی را منعکس می کند. رضایت از زندگی نیز
نشانگر خوش بینی و رضایت از عرصه هاي مختلف زندگی مانند خانواده ، ازدواج، کار ، جامعه و محیط زیست است. وي معتقد است اغلب اوقات کنش هاي ابزاري و کنش هاي اظهاري یکدیگر را تقویت می
.( کنند (همان : 12
لین در مقایسه سرمایه اجتماعی با اشکال دیگر سرمایه ، سرمایه اقتصادي و سرمایه انسانی را شکل هاي
1را بکار می برد. « دارایی ارتباطی » شخصی سرمایه می نامند، حال آن که براي سرمایه اجتماعی عنوان
سرمایه گذاري در این سرمایه، نه بروي فرد بلکه بروي روابط صورت می گیرد، یعنی اینکه افراد براي دست
یابی به سود در تعاملات و شبکه سازي شرکت می کنند. وي به مواردي در چگونگی کارکرد سرمایه
اجتماعی اشاره می کند که معتقد است در اشکال شخصی سرمایه به آن پرداخته نمی شود. به طور مثال، او به
تسهیل جریان اطلاعات در برخی پیوندهاي اجتماعی اشاره می کند که به واسطه آن اطلاعات سودم ندي
درباره فرصت ها و انتخاب ها به فرد می رسد و با پیوندها می توانند یک سازمان و کارگزاران یا حتی جامعه
را از وجود و علایق افرادي که در صورت فقدان پیوندها ناشناس باقی می مانند را آگاه کند. چنین اطلاعاتی
هزینه مبادله سازمان را براي بهره گیري از افراد بهتر و هزینه مبادله افراد براي یافتن سازمان هاي بهتر ، کاهش
می دهد.
نهایتأ ابنکه انتظار می رود روابط اجتماعی هویت و اعتبار را تقویت کند. اطمینان فرد از ارزش خود به عنوان
عضوي از یک گروه اجتماعی که در منافع و منابع مشابهی شریکند موجبات حمایت عاطفی و تأ یید براي
حفظ سلامت فکري و استحقاق بهره مندي از منابع ضروري است. لین چهار عنصر اعتبار » ،« اطلاعات » « تأیید » و « اجتماعی را توضیح چگونگی کارکرد سرمایه اجتماعی در کنش ابزاري و کنش اظهاري می داند
(لین، 2001 : 20)
همانگونه که ملاحظه می شود، مباحث لین صرفا بر منافع فردي سرمایه اجتماعی متمرکز است و سرمایه
اجتماعی را در درجه اول امري فردي می داند که افراد با انگیزه کسب سود براي خود ، اقرام به سرمایه
گذاري در روابط اجتماعی می نمایند. اگرچه به زعم لین مانند سرمایه انسانیف سرجمع این دارایی هاي
ارتباطی به نفع جامعه نیز تمام شود.
سرمایه اجتماعی از دیدگاه فرانسیس فوکویاما
مباحث و مطالعات فوکویاما پیرامون سرمایه اجتماعی نیز مانند پاتنام در سطح کلان دنبال شده است. او
سرمایه اجتماعی را در سطح کشورها و در ارتباط با رشد و توسعه اقتصادي آنها مورد بررسی قرار داده است.
بنابراین تعریف او از سرمایه اجتماعی یک تعریف جمعی بوده و سرمایه اجتماعی به منزله دارایی گروه ها و
جوامع تلقی می شود.
سرمایه اجتماعی را به سادگی می توان به عنوان مجموعه معینی از هنجارها یا ارزش هاي غیر رسمی تعریف
کرد، که اعضاي گروهی که همکاري و تعاون میانشان مجاز است در آن سهیم هستند. هنجارهایی که تولید
سرمایه اجتماعی می کنند، اساسا باید شامل سجایایی از قبیل صداقت، اداي تعهدات و ارتباطات دو جانبه
باشند.(11-12 : فوکویاما، 1379 )
فوکویاما مانند پاتنام هنجارهاي همیاري را شالوده سرمایه اجتماعی معرفی می نماید و می نویسد:
فرض بر این است که سرمایه اجتماعی وجود رفتارهاي هنجارهاي رفتاري مبتنی بر تشریک مساعی را « منعکس می کند» : (فوکویاما، 1379 11-12 )
. همچنین او مفهوم شبکه را در ارتباط با سرمایه اجتماعی طرح می نماید:
از دیدگاه سرمایه اجتماعی شبکه به عنوان نوعی سازمان رسمی به تعریف درنیامده بلکه به صورت یک »
ارتباط اخلاقی مبتنی بر اعتماد تعریف می شود. شبکه گروهی از عاملان منفردي است که در هنجارها یا
ارزش هاي فراتر از ارزش ها و هنجارهاي لازم براي دادوستدهاي متداول بازار مشترك هستند. هنجارها و
ارزشهایی که در این تعریف جاي می گیرند از هنجار ساده دوسویه مشترك بین دو دوست گرفته، تا نظام
هاي ارزشی پیچیده کخ مذاهب سازمان یافته ایجاد کرده اند ادامه می یابد (همان:69
ملاحظه می شود مؤلفه هاي مورد بحث پاتنام در تعریف سرمایه اجتماعی اعم از شبکه هاي مشارکت مدنی
با روابط افقی یا هنجارهاي اعتماد و همیاري در بحث فوکویاما نیز تکرار می شود.
فوکویاما بر خلاف دیگر نظریه پردازان سرمایه اجتماعی بر خصلت سرمایه اجتماعی تأکید می نماید:
سرمایه اجتماعی زیر مجموعه سرمایه انسانی نیست چراکه این سرمایه متعلق به گروه هاست و نه افراد
هنجارهایی که شالوده سرمایه اجتماعی را شکل می دهند، در صورتی معنا دارند که بیش از یک فرد در ان
سهیم باشد. گروهی که حامی سرمایه اند ممکن است به کوچکی دو دوست باشند که با یکدیگر تبادل
اطلاعات می کنند یا در پروژه اي به صورت مشترك همکاري می نمایند یا ممکن است در مقیاسی برزگتر
به همین دلیل کارکرد سرمایه اجتماعی ( یازدهی سرمایه ) در نظریات فوکویاما در .« تمام یک ملت باشد
سطح جامعه است، او معتقد است میزان بالاي اعتماد در یک جامعه موجب پیدایش اقتصادي کاراتر می
شود چرا که باعث حذف یا کاهش هزینه هاي مربوط به چانه زنی و مراقبت بر اجراي م فاد قراردادهاي
اقتصادي می گردد. او همچنین کارکرد دیگر دیگر سرمایه اجتماعی در سطح کلان را تقویت دمکراسی پایدار از طریق تقویت جامعه مدنی می داند. جامعه مدنی که در سال هاي اخیر به طور قابل توجهی کانون توجه نظریه پردازي هاي مردم سالاري بوده است، در مقیاس وسیعی محصول سرمایه اجتماعی است » :
همان:13 )