این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر، و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.
هدف: بررسی الگوهای انظباطی والدین
تعداد سوال: 50
شیوه نمره گذاری و تفسیر نتایج: دارد
روایی و پاییی: دارد
منبع: ساعتچی. محمود ، کامکاری. کامبیز، عسکریان. مهناز . آزمونهای روان شناختی . نشر ویرایش . 1389
همین الان دانلود کنید
قیمت: فقط 1900 تومان
مهمترین چیزی که فرزندان نیاز دارند، عشق بی قید و شرط است. مورد بعدی که نیاز دارند، نظم است. تمامی فرزندان به قوانین، محدودیت ها و حد و مرزهایی نیاز دارند که به آنها احساس امنیت می بخشد.
داشتن مقررات اهمیت دارد زیرا فرزند شما یاد می گیرد تا رفتار خود را با راهنمایی شما مدیریت کند؛ زیرا آنچه را شما گفته اید که انجام دهند، به کنترل فردی خودشان بدل می کنند. اگر شما به فرزندانتان راه های موثر کنترل خود را نیاموزید، آنها به بزرگسالانی معقول و قادر به رفتار متناسب با جامعه تبدیل نمی شوند.
نکته مهارت آمیز، دانستن دقیق این است که حد و مرزها و قوانین شما چه هستند و اگر نقض شوند چه واکنشی به دنبال خواهند داشت.
مقایسه شیوه های انضباطی
والدین به طور طبیعی در روش برخورد با فرزندانشان متفاوت هستند. برخی بسیار سختگیرند، در حالی که بعضی دیگر بیخیال هستند.
شیوه شخصی شما هر چه باشد، هدفتان ارائه انضباط محبت آمیز به فرزندتان است. انضباط محبت آمیز، به جای تنبیه یا تضعیف عزت نفس او شخصیت فرزند شما را رشد می دهد. در این شیوه شما باید راهنما، الگو و معلم کودکانتان باشید نه دوستشان. به این معنی که وقتی سعادت فرزندتان مورد تهدید قرار می گیرد، شما به اندازه کافی آماده «نه» گفتن به گونه ای آرام، با مهربانی، محترمانه و محبت آمیز به آنها هستید.
انضباط محبت آمیز هرگز به معنی تسلط داشتن، کنترل کردن، فریاد زدن، تهدید کردن، انتقاد کردن یا خشن بودن نیست. تا حدی، حد و مرزهایی را طبق سن بلوغ و شخصیت فرزندتان تعیین کنید. توجه داشته باشید وقتی فرزندتان کاری را درست انجام می دهد، او را مورد تحسین و تشویق فراوان قرار دهید.
به عقب برگشتن و پرسش از خویشتن در مورد شیوه انضباطی خود اهمیت دارد. نوع رفتار شما بر نوع رفتار کودکتان تاثیر می گذارد.
شیوه انضباطی شما ممکن است برمبنای چگونه بزرگ شدن خودتان باشد یا واکنشی باشد در برابر چگونه بزرگ شدن شما. پرداختن به شیوه انضباطی خود ممکن است حافظه شما را در گذشته تان به کار بیاندازد. همچنین می توانید شرح دهید که در رابطه شما با فرزندانتان در حال حاضر چه می گذرد.
در ادامه مطلب برخی از شیوه های رایج انضباطی را شرح می دهیم.
کنترل کردن
اگر شما والدینی کنترل کننده هستید، احتمالا اطلاعتِ بدون قید و شرط را انتظار دارید و اگر اینگونه نباشد احساس آسودگی نمی کنید. ممکن است در شیوه خود خشن باشید و اغلب کارها را بدتر می کنید که منجر به جنگِ قدرت می شود؛ به ویژه هنگامی که فرزندانتان بزرگتر و مستقل تر می شوند.
والدین کنترل کننده لازم است تا خود را از کارهایی که فرزندان انجام می دهند، دور نگه دارند. همین که درخواست می کنند آنها را عصبانی می کنند. این فشار به روابط طولانی مدت آسیب می رساند.
بی خیالی
والدینی که احساس می کنند اغلب فرزندان به زیاد کنترل کردن واکنش نشان می دهند هیچ حد و مرزی برای آنها تعیین نمی کنند که این خود می تواند مشکل ساز باشد.
گاهی این شیوه انضباطی فقط والدین را غافلگیر می کند. شما ممکن است احساس کنید که کنترل فرزندتان را از دست داده اید یا ممکن است با خود فکر کنید «موضوع چیست؟ آنها به هر حال هر کاری دلشان می خواهد انجام می دهند!» یا ممکن است آنقدر مشغله داشته باشید که متوجه نباشید خود شما این شیوه را برگزیده اید.
فرزندانی که با انضباطِ آزادی عمل بار می آیند (یعنی آزادی نامحدود) اغلب در عین راحتی، احساس بیماری یا ناامنی می کنند، به گونه ای که انگار هیچ انگیزه ای ندارند که پیش بروند و احساس رهاشدگی و محرومیت از محبت می کنند. این فرزندان به دردسر می افتند یا کارهایی انجام می دهند که فقط جلب توجه کنند.
اگر شما حد و حدودی نگذارید، شخص دیگری این کار را می کند؛ شما که نمی خواهید آن شخص پلیس یا مددکار اجتماعی باشد!
معقول، منصفانه و انعطاف پذیر
این شیوه به صریح بودن توقعات مربوط است و همیشه رفتار یکسان به روشی یکسان را به کار می گیرد. این شیوه ساختار واضحی را با توقعات مشخص اما در عین حال انعطاف پذیر در بر دارد؛ زیرا زندگی یک علم دقیق نیست.
- اجازه دهید کودکتان در مورد آنچه می تواند و نمی تواند انجام دهد چیزی برای گفتن داشته باشد.
- به کودکتان کمک کنید تا احساس کند در پذیرفتن مسئولیت رفتار خودش دخالت دارد.
- این شیوه به شما اجازه می دهد تا محدودیت هایی را تعیین کنید و موجب انعطاف پذیری می شود. شما یک بزرگسال هستید، بنابراین معمولا می دانید چه وقت چیزی از حد می گذرد. شما تمایل دارید مقررات روزانه وجود داشته باشند، اما همچنین دوست دارید در صورت لزوم، انعطاف پذیر باشند. امور روزانه ما بسته به شرایط، قابل تطبیق است.
- این شیوه اجازه می دهد کودک فرصت رشد یابد و مرتکب اشتباه شود، اما هر کسی قوانین و محدودیت هایی کلی برای انتظاراتی واقع بینانه و انعطاف پذیر از فرزندانش دارد.
این قوانین ممکن است جدی، منصفانه و انعطاف پذیر باشند، اما بیش از همه اینها باثبات هستند. برای تمام خانواده امنیت و درک واضحی از قوانین فراهم می کند.
انتخاب شیوه انضباطی خود
نکته مهمی که باید هنگام تصمیم گیری در مورد شیوه انضباطی خود به خاطر داشته باشید، احترام است. انتخاب های انضباطیِ خود را بر پایه احترام و شناخت نیازهای سایر اعضای خانواده قرار دهید.
هیچ راه صحیح منحصربفردی وجود ندارد تا فرزندانتان را منضبط بار آورید، اما اگر در آنچه از فرزندانتان توقع دارید، مقتدر و صحیح باشید، احتمال بیشتری وجود دارد که در تشویق به رفتاری که می خواهید، موفق شوید. قوانین و مقررات را تعیین کنید، اما توضیح دهید چرا لازم هستند و وقتی قوانین را تعیین می کنید نظر فرزندانتان را جویا شوید و به حساب آورید. برقراری ارتباط مرتب با فرزندان و تشویق آنها به استقلال – این رفتار واقعا احترام به کودکان را نشان می دهد.
رابطه والد – فرزندی
یک بخش مهم تصمیم گیری در مورد رابطه والدین و فرزندان به برنامه ریزی در مورد اولویت های شما و تفکر در مورد نوع رابطه ای که می خواهید با فرزندتان داشته باشید، مربوط است. سوالات زیر را از خود بپرسید:
- فرزندانم مرا چگونه می بینند – به عنوان یک دوست، شخصی مقتدر، برقرار کننده نظم، معلم، مراقبت کننده یا همانند آن؟
- آیا از برداشت آنها از خودم راضی ام؟
- آیا من متفاوت از والدینم هستم یا شبیه آنها؟
- آیا من می خواهم تغییرات کمی برای بهبود یا تنظیم شیوه انضباطی خودم ایجاد کنم؟
- این تغییرات ممکن است چه باشد؟
چه چیزی در مورد شیوه انضباطی خود و برداشت کودکانتان در مورد خودتان دریافتید؟ اگر از آنچه پی برده اید خشنود هستید، عالی است. به همین رفتار ادامه دهید. اگر از آنچه در مورد خود دریافته اید، خوشحال نیستید، به تغییرات کمی که می توانید در این هفته برای عوض کردن چیزها انجام دهید، فکر کنید. کنترل شیوه تربیتی خود را در دست داشته باشید و توجه داشته باشید که این روش می تواند تفاوت مثبتی ایجاد کند.