وقتی فرد با کار خود عجین می‌شود از کار خود لذت می‌برد و خسته نمیشود. عجین کردن کارکنان با شغل خود یکی از وظایف دشوار مدیران است، چرا که «از خود بیگانگی» و «بیگانه شدن از کار» یکی از عارضه‌های زندگی سازمانی است.
محققان بین «عجین شدن با کار» و «عجین شدن با شغل» تفاوت قائل می‌شوند؛ مفهوم اول گسترده‌تر بوده، بیانگر ارزشی است که فرد برای کار و کار کردن قائل می‌شود؛ ولی عجین شدن با شغل خاص است و به شغل فعلی فرد اشاره دارد. بنابراین مفهوم عجین شدن با شغل نباید با اعتیاد به کار اشتباه گرفته شود. در حالت اعتیاد کار فرد شیفته کارش است؛ ولی از کار کردن لذت نمی‌برد؛ چنین افرادی اعتیاد به تنبلی ندارند که کار برای آن‌ها ناخوشایند باشد. «اوت» واژه اعتیاد به کار را برای توصیف مجموعه‌ای از رفتارهای بالقوه مخرب به کاربرد که بیانگر وابستگی نامناسب فرد به کار است. این گونه افراد سه مشخصه دارند:

1 – وقت آزاد خود را نیز صرف فعالیت‌های کاری می‌کنند.
2 – حتی زمانی که بر سر کار نیستند نیز به کار فکر می‌کنند.
3 – فراتر از الزامات سازمانی کار انجام می‌دهند، در حالی که کار لذتی نمی‌برند

عجین شدن با شغل با هویت شغلی ارتباط دارد، یعنی فرد معمولاً شغلش را معرف خودش می‌داند. چنین افرادی تلاش‌های زیادی برای تحقق اهداف سازمان انجام می‌دهند. افرادی که با کارشان عجین نیستند از کارشان بیگانه‌اند؛ همچنین باعث د‌لبستگی عاطفی با سازمان هم می‌گردد و خود را عضو سازمان می‌داند.

منبع:
– کتاب مدیریت رفتار سازمانی… (رفتار فردی) دکتر آرین قلی پور  
– مقاله علمی عجین شدن کار با ویژگی رفتاری (مجله چشم‌انداز مدیریت دولتی)