پرسشنامه سنجش عملكرد شورا در مدیریت شهری از نظر شهروندان

این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر، و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.

هدف: سنجش میزان رضایت سنجش شهروندان از عملكرد شورا در مدیریت شهری

تعداد سوال: 15

شیوه نمره گذاری: دارد

تفسیر: دارد

منبع: دارد

نوع فایل: word 2007

همین الان دانلود کنید

قیمت: فقط 3900 تومان

خرید فایل

پرسشنامه سنجش عملكرد شورا در مدیریت شهری از نظر شهروندان

شهر به عنوان کلیتی یکپارچه و به هم پیوسته و متشکل و مقتدر برای اداره نیاز دارد و این سازمان، مانند هر سازمان دیگر، نیازمند مدیریت است که در نتیجه بحث مدیریت شهری و اداره مطلوب شهر مطرح می‌گردد. مدیریت شهری را می‌توان شاخه‌های نسبتا جدید علم مدیریت دانست. که اگر شهر همچون یک سازمان در نظر گرفته شود، لازم است که در راس آن عنصری برای برنامه ریزی آینده و اداره امور کنونی قرارگیرد. این عنصر را می‌توان مدیریت شهر نامید. مدیریت شهر باید برای شهر برنامه ریزی کند و حتی برای انجام بهتر امور، انگیزه لازم را در سازمان و شهروندان ایجاد نماید (سرایی:۱۳۸۵، ۵).مدیریت شهری به عبارتی یک”سازمان گسترده متشکل از تمام عناصر و اجزای رسمی و غیررسمی زیربط و مؤثر در ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی و کالبدی حیات شهر با هدف اداره، هدایت، کنترل و توسعه همه جانبه و پایدار شهر مربوطه است که از بخش‌ها و نهادهای مختلفی تشکیل می‌شود. یکی از مهمترین ارکان این نظام، شوراهای شهر است.که نهادی کاملاً مردمی محسوب شده و عهده دار بحث، بررسی و تصمیم گیری درباره مسائل روزمره و امور مردم هستند.

مطابق قانون اساسی و قانون مصوب شوراهای اسلامی مورخ یکم خرداد(۱۳۷۵)وظیفه اصلی مدیریت شهری بر عهده شوراهای اسلامی شهر، که نمایندگانش از طرف مردم انتخاب شده اند، گذاشته شده است (نوروزی، ۱۳۷۸، ۳۲). بدین منظور هدف اصلی تشکیل شورای اسلامی شهر، پیشبرد سریع برنامه‌های توسعه شهری از طریق همکاری و مشارکت مردم است به همین خاطر در ایران شوراها به عنوان یکی از نهادهای نظارتی بر عملکرد بخش عمومی، فلسفه وجودی پیدا می‌کند (پیرموذن:1381، ش38). و شوراهای اسلامی شهر به عنوان هدایت کننده اصلی فعالیت‌های شهری برای تحقق مدیریت واحد شهری تعریف می‌شوند (بهشتی، ۱۳۸۰، ۴۰). اما شوراهای شهر در شهرها به دلایلی در زمینه مدیریت شهری توفیق زیادی نداشته اند که دلایل عدم توفیق شوراهای اسلامی در شهرها به عدم وجود ساز و کارهای حقوقی و قانونی در تحقق شوراها در کشور، روشن نبودن وضعیت شوراها در ساختار رسمی کشور، فقدان پشتوانه و منابع مالی برای شوراها، فقدان نیروهای متخصص در امور شهری در شوراهای اسلامی و…ازجمله دیگرمواردی است که عملاً مسیر تضعیف شوراها را هموار کرده است(صدیق، ۱۳۸۶).

یکی از فاکتورهای اساسی برای اجرای برنامه‌ها و رسیدن به توسعه پایدار حکمروایی خوب و نوع مدیریت باید مورد توجه باشد تا بتوان برنامه ریزی از بالا به پایین را معکوس کرد و مردم را در تعیین سرنوشت خود سهیم کرده و از پیچیدن نسخه‌های مشترک اجتناب نمود.

سیستم مدیریت شهری اصولاً یک سطح و رده فضایی مدیریت محلی برای اداره همه امور یک شهر به عنوان یک واحد فضایی مطرح است(کاظمیان و رضوانی، 23:1381). مدیریت شهری، فرآیندی از مسؤولیت‌ها و اقدامات مرتبط شامل سیاست گذاری، برنامه ریزی، سازماندهی، اجرا، نظارت و کنترل است که، برای نیل به اهداف عملیاتی خاص در سطح جوامع شهری تنظیم شده است. شکل گیری این فرآیند و تحقق اهداف عملیاتی آن نیازمند یک ساختار متناسب و کارآمد برای اعمال مدیریت است. در این ارتباط، مدیریت شهری باید دیدگاه جامع نگرتری درباره اجزا و عناصر سیستم شهری اختیار کند(Mcgill.1998:464). و رویکردی جامع و کل نگر به فرآیند ساخت شهر داشته باشد(van Digk,2006:3). رویکرد کل نگر، نیازمند هدایتی قوی است تا هماهنگی و همسویی لازم در فرآیند مدیریت شهری حاصل گردد و مطلوب ترین نیروی هدایتی، مطمئناً یک حکومت شهری یا محلی قوی در سطح شهر خواهد بود.

شکل (2). سیر تحول رویکردهای اداره و مدیریت شهری منبع: (برگ پور و اسدی، 50:1387).

پژوهش‌های مختلفی چه در عرصه‌های نظری و چه تجربی در زمینه ساختارهای مدیریت شهری انجام گرفته است. بررسی ادبیات نظری مرتبط با مدیریت و توسعه سازمانی؛ نشان می‌دهد که سازمان و تشکیلات اداری مورد نیاز جهت انجام وظایف مدیریت شهری باید از ویژگی‌هایی به این شرح برخوردار باشد: ” پوشش کامل همه امور شهری در هر دو بعد جغرافیایی و عملکردی”، حضور عناصر منتخب شهروندان در سیستم مدیریت شهری”، شمول مدیریت شهری بر سیاست گذاری و برنامه ریزی فضایی”، که دست یابی به این الزامات نیازمند تعیین دقیق جایگاه سیستم مدیریت شهری در نظام سیاسی و اداری کلان کشورها است(مرکز پژوهش‌های شهری و روستایی، 188:1384). بررسی نتایج تحقیقات پژوهشگران مختلف از جمله: مک گیل(1987)، شارما(1987)، برنامه توسعه ی سازمان ملل متحد(1986) و راکودی(2003)، از ساختار مدیریت شهری کشورهای در حال توسعه به بخشی نگری در مدیریت توسعه شهری و محدودیت اختیارات مال، قانونی و سازمان‌های مدیریت شهری اشاره دارند. راهبردهای مستخرج از این تحقیقات در بهبود ساختارهای مدیریت شهری عبارتند از: ارتقاء مشارکت مردم از طریق نهادهای مدنی و شوراهای شهر، مدیریت یکپارچه شهری در فرم و عملکرد نظام‌های مدیریت شهری و پرهیز از رویکرد بخشی در اداره شهرها و نهایتاً پوشش مدیریتی هماهنگ بر عرصه‌های پیرامونی شهرها(Mc Gill,1998. Rakodi,2001. UNDP,1986. Sharma,1987.).

بنابراین یکی از ویژگیهای عصر ما شهرنشینی گسترده، افزایش جمعیت شهرها و به تبع آن توسعه شهرهای کوچک و بزرگ است و شهر نیز به مثابه یک سازمان پیچیده و بزرگ به شمار می‌آید به منظور اداره آن شهرداری به عنوان هسته اصلی شناخته شده و در کنار آن نیز شورای شهر با فراهم آوردن زمینه‌های مشارکت شهروندان در مدیرت شهری می‌توانند یکی از سازمانها ی مهم و تاثیر گذار در مدیریت شهری بشمار آید.

شوراهای اسلامی شهر به عنوان هدایت کننده اصلی فعالیتهایی شهری برای تحقق مدیریت واحد شهری تعریف می‌شوند و می‌بایستی بسیاری از امور مربوط به شهر در این پارلمان محلی هماهنگ شوند که بدون شک می‌تواند کمک بسیاری برای مدیریت هر چه بهتر شهر داشته باشد (مدنی، 1377: 20). شوراهای اسلامی شهر و شهرداری به عنوان دو بازوی نظارتی و اجرایی نظام مدیریت شهری نقش موثری و اساسی در روند اداره شهر ایفا می‌کنند. شوراها در ارتباط مستقیم متعامل با ساکنین و نهادهای محلی می‌تواننند حلقه واسط میان این سطح از لایه‌های اجتماعی با ساختار و نظام مدیریت شهری در سطوح بالاتر باشند. لذا می‌توان گفت که شورا عملاً فقط نهادی است که به عبارتی موظف به تصویب لوایح و مصوبات است و یا اینکه شوراها در حال حاضر به جای آنکه شورای شهر باشد شورای شهرداری است چرا که هیچ نظارتی بر روی عملکرد دیگر سازمانها ی شهری ندارند و آنها خود را ملزم به رعایت مصوبات شورا نمی دانند به عبارت دیگر هیچ ضمانت اجرایی برای مصوبات شورا وجود ندارد و با توجه به اختیارات محدود خود نمی تواند یک مدیریت محلی و غیرمتمرکز را برای شهر دانسته باشد و عملا وابسته به نهادهای سطوح بالای مدیریتی بالای منطقه و ملی است. حالا با توجه به اینکه شوراها می‌توانند کارآمد ترین ابزار حکومت محلی برای مدیریت شهری و در راستای نهادینه شدن مشارکت مردم برای مدیریت بهتر باشند توسعه نقش آنها در مدیریت شهری در کنار شهرداری امری لازم و اجتناب ناپذیر است ( احد نژاد و همکاران، 1390: 4). بنابراین بحث در مورد نقش و عملکرد آن، نخست، نیازمند تصویری از مفهوم و مشخصات عمده سیستم کلان مدیریت شهری و عملکردهای مورد انتظار از آن است. که در واقع ابتدا لازم است روشن شود؛ از کلیت سیستم مدیریت شهری چه عملکردهایی انتظار می‌رود، تا بتوان در این چارچوب و متناسب با اقتضائات ناشی از آن، جایگاه، نقش و عملکردهای حاضر ذی ربط و از جمله شورای شهر را تعیین کرد(نمودار شماره1).

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.