پرسشنامه علل تاخیر در ازدواج (بگی، 1402)

این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر، روایی و پایایی و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.

هدف: ارزیابی علل تاخیر در  ازدواج از حیطه های مختلف (عوامل اقتصادی، عوامل فرهنگی، مسائل خانوادگی، باورهای فردی، مشکلات شخصی، سایر)

تعداد سوال: 18

تعداد بعد: 6

شیوه نمره گذاری: دارد

تفسیر نتایج: دارد

روایی و پایایی: دارد

منبع: دارد

نوع فایل: Word 2007

همین الان دانلود کنید

قیمت: فقط 5500 تومان

خرید فایل

پرسشنامه علل تاخیر در ازدواج (بگی، 1402)

کاهش میزان‌های ازدواج (عباسی و همکاران، 1397) و نیز افزایش تجرد قطعی (بلادی موسوی، 1396) در ایران، به‌ویژه طی یک دهۀ اخیر، موجب بروز بحث‌های گسترده‌ای در میان جمعیت‌شناسان، اندیشمندان اجتماعی، برنامه‌ریزان و سیاست‌گذاران شده است. اینکه چرا افراد ازدواج خود را به تأخیر می‌اندازند یا اینکه دیگر ازدواج نمی‌کنند، سؤالی است که محققان در حوزه‌های مختلف، در پی پاسخ به آن بوده‌اند.

این پدیده مختص ایران نیست و روندها نشان می‎دهد الگو‌های ازدواج در بیشتر نقاط جهان، دستخوش تغییرات درخور توجهی شده است؛ به‌طوری که افزایش سن را در هنگام اولین ازدواج، می‌توان ویژگی مشترک جوامع امروزی دانست. اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می‌شود که زمان‌بندی ازدواج، آموزش، دسترسی به شغل و منابع اقتصادی، ترتیبات زندگی و بسیاری از جنبه‌های دیگر زندگی افراد را شکل می‌دهد (Goswami, 2012: 3).

درواقع، تأخیر در ازدواج یک پدیدۀ جهانی است و طی دو دهۀ اول قرن 21، سن در هنگام اولین ازدواج برای هر دو جنس به‌طور متوسط حدود دو سال افزایش داشته است (United Nations Population Division, 2016: 1). سن ازدواج ابتدا در دهۀ 1960 در ایالات متحدۀ آمریکا و بخش‌های توسعه‌یافتۀ اروپا و سپس در دهه‌های 1980-1970 در جنوب اروپا و ایرلند افزایش یافت. این روند صعودی در دهۀ 1990 به کشورهای کمونیستی سابق اروپای شرقی رسید (Jelnov, 2019: 2; Jones, 2007: 456). چندین کشور آسیای شرقی و جنوب شرقی نیز از اواسط دهۀ 1980 این روند را تجربه کردند (Leete, 1994: 811). با این حال تأخیر در ازدواج در جوامع غربی تا حد زیادی به‌وسیلۀ همباشی جبران و حتی جایگزین شده است (Raley, 2000)؛ بنابراین برخی محققان معتقدند که اگر نسبت همباشی را در اروپای غربی از نسبت‌های تجرد حذف کنیم، بسیاری از جوامع آسیایی ازنظر نسبت تجرد قطعی در مقایسه با اروپاییان با وضعیت بدتری مواجه‌اند (Raymo et al., 2015; Jones, 2004).

در ایران نیز اگرچه ازدواج همچنان از عمومیت بالایی برخوردار است، می‌توان مشاهده کرد که الگوهای ازدواج دچار تغییر شده‌اند. میانگین سن ازدواج روندی صعودی دارد؛ به‌طوری که در طی دورۀ 1395-1365 میانگین سن ازدواج زنان سه سال و نیم (از 7/19 به 2/23 سال) و برای مردان نیز حدود سه سال (از 5/23 به 8/26 سال) افزایش داشته است (ترابی و مسگرزاده، 1395: 494). آمارهای سال 1399 نشان داد میانگین سن ازدواج‌های رخ‌داده برای مردان و زنان به‌ترتیب 9/29 و 25 سال بوده است. البته میانگین سن در اولین ازدواج در همین سال به‌ترتیب برابر با 6/27 و 4/23 سال بوده است (سازمان ثبت احوال، 1400: 174). تغییرات نسلی ازدواج نیز چشمگیر است. در هر دو جنس، گروه‌های هم‌دورۀ جوان‌تر در مقایسه با گروه‌های هم‌دورۀ مسن‎‍تر، ازدواج خود را به تأخیر می‌اندازند و در سنین بالاتری ازدواج می‎‍کنند (بگی، 1401: 48).

در بیان علل تأخیر در ازدواج، از عوامل متعددی نام برده می‌شود. تغییر در هنجارهای اجتماعی (Jones, 2019)، الگوهای جدید سبک زندگی (Lesthaeghe 2010; Lee & Payne 2010)، نگرش متفاوت از آزادی فردی در انتخاب شریک زندگی (Torabi et al., 2012)، گسترش آموزش[1]، نبود اطمینان شغلی (Tyagi et al., 2022)، تغییر فضا و ترجیحات نوین همسرگزینی (محبی و همکاران، 1395)، مشکلات اقتصادی و نداشتن درآمد کافی (Wahhaj, 2022; Santos & Weiss 2016)، ناتوانی زنان در ترکیب زندگی شغلی و خانوادگی (Sobotka, 2019) و … ازجملۀ این دلایل‌اند.

بالارفتن سن ازدواج نظر محققان را به خود جلب کرده است. باید توجه داشت که بالابودن یا نبودن سن ازدواج از دید افراد می‌تواند متفاوت باشد. با مقایسۀ سن ایده‌آل و واقعی ازدواج افراد، می‌توان مشخص کرد که آیا آ‌نها از نظر خود ازدوا‌جشان را به تأخیر انداخته‌اند یا خیر؛ زیرا نمی‌توان سن مشخصی را به‌عنوان سن ایده‌آل ازدواج برای همۀ افراد در نظر گرفت و افراد با توجه به ویژگی‌های خاصی که دارند، ایده‌آل‌هایی را برای زمان ازدواج خود در نظر می‌گیرند. در این حالت سن ازدواج، زمانی تبدیل به مسئله خواهد شد که بین سن واقعی و ایده‌آل، همخوانی وجود نداشته باشد و سن ازدواج افراد کمتر یا بیشتر از سن ایده‌آل ازدواج آ‌نها باشد (قربانی و همکاران، 1398: 65). این به آن معنی است که موانعی بر سر راه ازدواج افراد وجود دارد که با آگاهی‌یافتن از آنها می‌توان اقدامات لازم را برای رفع این موانع انجام داد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.