مقیاس درون گرایی – برون گرایی میشل گوکلن

درون گرايي : (Introversion)
ـ تعريف نظري : ويژگي خُلقي است كه با ديدگاه دروني ذهني همراه بوده و فرد دورن گراآمادگي بيشتري براي خود داري و تسلط بر نفس از خود نشان مي‌دهد. اين افراد كمتر تمايل به حضور در جمع دارند و و بيشتر دقت خود را به مطالعه و فعاليت هاي ذهني انفرادي مي‌گذرانند. يك فرد درون گرا ميل دارد، اغلب تنها باشد، طوري رفتار كند كه كمرو به نظر مي رسد و فعاليتهاي فردي را به فعاليت هاي كه مستلزم تعامل اجتماعي است ترجيح مي دهد. اين قبيل افراد هنگامي كه در زندگي خود با عوامل فشار رواني مواجه شوند، گرايش پيدا مي كنند كه به درون خود فرو روند.
برون گرايي: (Extraversion)
ـ تعريف نظري: ويژگي خُلقي است كه با ديدگاه عيني و خارجي مشخص شده و با فعاليت عملي بالاتري همراه است، افراد برون‌گرا از آمادگي كمتري براي تسلط بر نفس خويش برخوردارند.
مقايسه روان‌شناسانه بين افراد درون‌گرا و برون‌گرا
بعضي‌ها ترجيح مي‌دهند كه تنها باشند و تنها كار كنند و بعضي برعكس، ترجيح مي‌دهند در جمع زندگي كنند و با يكديگر كار كنند و بيشتر با مردم روبه‌رو شوند. روان‌شناسان به آن افرادي كه جزو دسته اول هستند، درون‌گرا و به آن دسته از افرادي كه در دسته دوم هستند، برون‌گرا مي‌گويند. بيشتر ما با افرادي كه سبك فكري آنها با سبك فكري ما هم‌سويي دارد، راحت‌تر و خودماني‌تر هستيم. روان‌شناسان مي‌گويند نويسنده‌ها، نقاشان و باغبانان معمولاً درون‌گرا هستند و فروشنده‌ها، خدمه كشتي و هواپيما و هتل‌ها معمولاً برون‌گرا هستند.
افراد درون‌گرا با امور دروني سر و كار دارند. مي‌توان گفت آنها افرادي هستند كه به درون توجه مي‌كنند. درون‌گرايي، ويژگي افرادي است كه تودار هستند و به درون‌‌نگري، وظيفه‌مداري، كناره‌گيري از ديگران و گاهي ناآگاهي اجتماعي گرايش دارند. آنها تمايل دارند كه به تنهايي كار كنند و برتري آنها ضرورتاً استفاده از هوش در مورد اشيا و عقايد، جداي از ديگران است. تيپ‌هاي احساسي، درون‌گرا هستند و تفكر همراه با قضاوت‌شان نشان مي‌دهد كه آرام و جدي باشند و براي كسب موفقيت، به طور دقيق بر امور مربوطه متمركز شوند. آنها متقاعد شده‌اند كه عمل‌گرا، نظم‌پذير، واقع‌گرا و قابل اطمينان باشند و به حقيقت امر توجه كنند و در محيط بيروني زندگي خود بيشتر با تفكر عمل كنند، ولی در محيط زندگي با احساسات عمل كنند. افراد برون گرا بيشتر به محيط بيرون گرايش دارند و مردم‌دار هستند. غالباً داراي حساسيت اجتماعي هستند و از آنچه براي ديگران اتفاق مي‌افتد، آگاهي دارند. آنها تا جايي كه ممكن است دوست دارند با ديگران كار كنند. افراد برون‌گرا چون دوست دارند به صورت گروهي كار كنند، احتمالاً وقتي با يكديگر كار مي‌كنند، بهتر ياد مي‌گيرند.
افراد درون‌گرا و برون‌گرا به طور متوسط در دو انتهاي مخالف يك خط قرار دارند. افراد درون‌گرا چون ترجيح مي‌دهند به تنهايي كار كنند، ممكن است در فعاليت‌هاي گروهي دچار اضطراب شوند. البته اين به آن معنا رون‌گرا به هيچ‌وجه نبايد كار گروهي انجام دهند و يا افراد برون‌گرا نبايد به تنهايي فعاليت كنند. آنچه مسلم است، اين است كه افراد بايد ياد بگيرند كه در موقعيت‌هاي مختلف انعطاف‌پذيري بيشتري داشته باشند.دستورات دینی به همین برون گرایی و درون گرایی نظم می دهد و مانع افراط و تفریط می شود.الف: به ما دستوراتی می دهد که از خودگرایی بیرون بیاییم مانند صله رحم، سخن حق گفتن در برابر سلطان جور، عبادت گروهی، تعاون در امور خیر، امر به معروف و نهی از منکر و….ب:‌به ما دستوراتی می دهد که گاهی به خود و خدای خود خلوت کنیم. مانند نماز شب، محاسبه نفس (بررسی اعمال روزانه)، توبه، تلاوت و تدبر در قرآن، و….
به هرحال برون گرایی و دورن گرایی صرف نداریم یعنی درست است که به طور کلی سبک شخصیتی افراد یا برون گرا است یا درون گرا. ولی دستورات دین این الگوی شخصیتی را تعدیل می کند. به عنوان نمونه فرد درون گرا موظف است برای صله رحم، اهتمام به امور مسلمان، دست گیری فقیر و یتیم از خود بیرون بیاید و فرد برون گرا با عبادات مستحبی فردی یا محاسبه نفس گاهی با خود و خدای خود خلوت می کند.
برخی از افراد به دلائلی ممکن است در مسیر زندگی میل افسردگی داشته باشند یا برخی ممکن است کمرو باشند. دستورات دینی مانند برخی از احکام شرعی( بلند خواندن نماز صبح برای مردان، وجوب امر به معروف و نهی از منکر، نپذیرفتن دلیل خجالت برای غسل نکردن و…) ما را از لاک خود بیرون می کشد.