پرسشنامه انرژی ذهنی ورزشی (لو و همکاران 2018)

این پرسشنامه از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر،و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.

هدف: ارزیابی میزان انرژی ذهنی ورزشی از ابعاد مختلف (اعتماد به نفس، انگیزش، تمرکز، خستگی ناپذیری، خونسردی، انرژی)

تعداد سوال: 18

تعداد بعد: 6

شیوه نمره گذاری: دارد

تفسیر نتایج: دارد

روایی و پایایی: دارد

منبع: دارد

نوع فایل: word 2007

همین الان دانلود کنید

قیمت: فقط 6500 تومان

خرید فایل

پرسشنامه انرژی ذهنی ورزشی (لو و همکاران 2018)

ورزشکاران زبده علاوه بر تنظیم انرژی جسمانی باید بتوانند انرژی ذهنی خود را طی یک رویداد ورزشی یا دوره‌ای از مسابقات تنظیم کنند. انرژی جسمانی با تمرین بدنی منظم و تغذیه مناسب توسعه می‌یابد، اما انرژی ذهنی با تمرینات ذهنی و ایجاد افکار مثبت افزایش می‌یابد. جسم و روان، اثر متقابل بر هم دارند.
مربی خبره و آگاه علاوه بر پرورش جسم ورزشکار به پرورش ابعاد روحی‌روانی وی نیز توجه دارد. بسیاری از اعمال ما تحت‌تأثیر افکار و فرایند‌های روانی ما قرار دارند. ورزشکاران وقتی از سطح انرژی سرشاری برخوردار باشند و افکاری مثبت داشته باشند، بهترین سطح عملکردی را به ثبت می‌رسانند؛ بنابراین نه‌تن‌ها لازم است که سطح انرژی ذهنی توسعه یابد، بلکه باید در بهترین سطح نیز حفظ شود.


مفهوم انرژی ذهنی ورزشی
در روا‌ن‌شناسی، انرژی ذهنی به‌عنوان سطحی از برانگیختگی، بیداری و فعالیت ذهن و بدن توصیف شده است. انرژی ذهنی پایه و اساس کارکرد‌های ذهنی محسوب می‌شود و انگیزش را پایه‌ریزی می‌کند. انرژی ذهنی ۲ بُعد مثبت و منفی دارد. انرژی ذهنی مثبت همراه با شادی و سرخوشی است و انرژی ذهنی منفی با خشم و اضطراب توأم است. ازسوی‌دیگر میزان انرژی ذهنی ممکن است کم یا زیاد باشد. برای مثال وقتی شما به تماشای تلویزیون مشغول هستید، به میزان کمی از انرژی ذهنی نیاز دارید؛ اما هنگام مسابقه و رویارویی با حریف، میزان انرژی ذهنی بالایی برای موفقیت و غلبه بر حریف لازم دارید. اگر میزان انرژی ذهنی در این شرایط از حد مطلوب و مناسب بالاتر برود، مخل فعالیت است و اجرای فرد تخریب می‌شود. ازاین‌رو ورزشکار به سطح مطلوب و بهینه‌ای از انرژی ذهنی نیاز دارد. این سطح مطلوب و مناسب با توجه به نوع رشته ورزشی و موقعیت رقابت، متغیر است. صرفه‌جویی در انرژی جسمانی از طریق توصیه به حذف حرکات زائد صورت می‌پذیرد و صرفه‌جویی در انرژی ذهنی از راه تمرکز روی محرک اصلی و هدف واقعی محقق می‌شود. انرژی ذهنی نه‌تن‌ها می‌تواند سودمند باشد، بلکه ممکن است مضر و مخل فعالیت نیز باشد. در تنظیم انرژی ذهنی باید توجه را از عوامل مزاحم و متداخل در فعالیت به عوامل اصلی و هدف در تمرین و مسابقه متمرکز کرد. اولین قدم در راه تنظیم انرژی روانی، توسعه شناخت فرد از وضعیت جسمی و روانی خود است. خودآگاهی از وضعیت روانی از طریق گسترش قوه تصویرسازی محقق می‌شود. استرس و انرژی ذهنی بالا تا حد زیادی به هم نزدیک هستند، اما یک مفهوم ندارند. استرس زمانی به‌وجود می‌آید که بین خواسته‌های مهم و پراهمیت از نظر ورزشکار و توانایی و ظرفیت وی برای اجرای آن‌ها تعارض روی دهد. اگر ورزشکار هنگام مسابقه سطح انتظارات و توقعات را بالاتر از میزان توانایی‌ها و مهارت خود بیابد، دچار استرس ناشی از اضطراب می‌شود؛ البته درک‌نکردن تفاوت این ۲ مفهوم، مربیان را در یافتن محدوده بهینه انرژی ذهنی گمراه می‌کند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.