این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر، و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.
هدف: سنجش عوامل موثر بر عدم گزارش دهی اشتباهات دارویی پرستاران (نرس از پیامد گزارش دهی، عوامل مدیریتی، عوامل مرتبط با گزارش دهی)
تعداد سوال: 17
تعداد بعد: 4
شیوه نمره گذاری: دارد
روایی و پایایی: دارد
منبع: دارد
نوع فایل: word 2007
همین الان دانلود کنید
قیمت: فقط 3900 تومان
خطاهای دارویی
بخشی از خطاهای پزشکی که پزشکان یا پرستاران در رابطه با تجویز دارو مرتکب می شوند که باعث به خطر افتادن سلامتی بیمار می شود
اجرای دستورات دارویی بخش مهمی از فرآیند درمان و مراقبت بوده و جز اصلی عملکرد پرستاران محسوب میگردد. در این میان بروز اشتباهات دارویی، از موارد غیر قابل اجتناب و از تهدیدات جدی در سلامت و ایمنی بیماران محسوب می گردد.
بیش از نیمی از اشتباهات دارویی قابل پیشگیری هستند، اگرچه به دلیل خطاهای انسانی گاهی اجتناب ناپذیرند ، اما رعایت اصول دقیق تجویز دارو می توانند باعث کاهش بروز اشتباهات شود.
عوامل تاثیرگذار در بروز اشتباهات دارویی
الف-عوامل مربوط به پرستار
1 -خستگی ناشی از کار
2 -بی دقتی پرستار
3 -نا خوانا بودن کاردکس
4 -عدم آگاهی پرستار از داروها
5 -نداشتن وقت کافی
6 -شیفت کاری عصر
7 -شیفت کاری صبح و شب
ب-عوامل مربوط به بخش و مدیریت پرستاری
1 -تراکم زیاد کارها در بخش
2 -نوع بخش (مثال بخش CCU بالاترین میانگین خطا را دارد.)
3 -پروتکل های دارویی بخش (نداشتن کارت دارویی )
4 -نحوه چیدن داروها در قفسه دارویی
مهمترین عوامل بروز اشتباهات دارویی :
شلوغی محیط و خستگی ناشی از کار
همچنین رابطه معنا داری بین سن، جنس و سابقه کار پرستاران با میزان بروز اشتباهات دارویی مشاهده گردیده است.
بسیاری از پژوهشگران پرستاری، افزایش اطلاعات دارو شناسی پرستاران را به عنوان یک استراتژی مهم در جهت کاهش اشتباهات دارویی ذکر کرده اند و بیان داشته اند که به روز رسانی اطلاعات پرستاران در رابطه با داروها، می تواند یک عامل مهم در جهت کاهش اشتباهات دارویی باشد.
خطرات مرتبط با داروها، تنها به عوارض ناخواسته آنها محدود نمی شود و بسیاری از نواقص می توانند در طی فرایند تجویز، توزیع و اجرای دستورات دارویی رخ دهند.
بروز اشتباهات دارویی، در تمامی مراحل تجویز، آماده سازی و اجرای داروها، شاخص مهمی در کاهش کیفیت تجویز دارو محسوب می گردد.
بیشترین خطاهای دارویی در مورد داروهایی با شکل ظاهری و اسامی مشابه اتفاق می افتد.
راهکارها:
کلیه بخش های درمانی لیستی از داروهایی را که اسامی مشابه دارند تهیه و در دسترس کارکنان قرار دهند
داروهای شبیه به هم (چه از نظر شکل و ظاهر چه از نظر نام) در جعبه ها و قفسه های جداگانه و با فاصله چیدمان شود.
داروهای مشابه برچسب زرد دارند و باید به نحوی بر روی ویال دارویی الصاق گردد که نام و مشخصات دارو قابل خواندن باشد.
برخی از داروهای هشدار بالا را که دارای شباهت شکلی یا اسمی می باشند را فقط با برچسب داروهای با هشدار بالا به رنگ قرمز نشان گذاری نمایید.
لیست آمپول هایی که از لحاظ شکل ظاهری مشابهت دارند:
1- Oxytocin Betametasone
2- Vit D3 Haloperidol
3- Ranitidine Amikacin
4- Atropine Heparin
5- Dexamethazone Metoclopramide
6- Diclofenac Midazolam
7- cimetidine Clindamaycin
8- chlorpheniramine Hyoscine
9- Aminophyline Calcium
10- Lidocaine Phenytoin
11- Serm N/S شستشو Serm N/S تزریقی
12- Furosemide Dexamethazne
13- vial metronidazole vial KCL
14- Gentamicin Cimetidin
لیست دارو هایی که از لحاظ اسمی مشابهت دارند:
1- Acetaminophen Acetazolamide
2- Alprazolam Aripiprazol
3- Bisacodyl Bismuth
4- Bupropion Buspirone
5- Cephalexin Cephazolin
6- Clonazepam Clozapine
7- Doxepin Doxycycline
8- Fluvoxamine Fluoxetine
9- Lorazepam Lozartan
10- Hydroxizine Hydralazine
11- Metronidazol Metformin
12- Metoclopramide Methocarbamol
13- Sertraline Serequel
14 Librium Lirax
داروهای هشدار بالا
از دیدگاه انستیتیو خدمات ایمن دارویی زمانی که داروهای با هشدار بالا به اشتباه مورد استفاده قرار می گیرند، باعث مرگ یا آسیب شدید بیماران می شوند. اگر چه ممکن است میزان تکرر خطا در مصرف و تجویز این داروها شایع نباشد، لیکن عوارض به جای مانده ناشی از خطاهای دارویی برای بیماران بسیار شدید، پایدار و غیر قابل جبران و بازگشت است.
این داروها که می توان از میان آنها به داروهای ضد انعقاد، نارکوتیک ها ، اوپیویید، انسولین و آرام بخش ها اشاره نمود، بیشتر توام با عوارضی نظیر کاهش فشار خون، کاهش قند خون، دلیریوم، لتارژی و برادی کاردی بوده که هر یک از این عوارض می توانند آسیب و ضرری جبران ناپذیر را برای بیماران باعث گردند.
احتیاطاتی که در مصرف و تجویز این داروها پیشنهاد می شوند:
به کارگیری استراتژی هایی نظیر بهبود دسترسی به اطلاعات دارویی مرتبط به داروهای هشدار بالا
ممنوعیت دسترسی به داروهای هشدار بالا
داروهای با هشدار بالا که دارای اسامی و یا اشکال مشابه می باشند را در انبار داروخانه در سبدهای قرمز رنگ گذارده و نام دارو را به زبان فارسی با فونت حداقل 48 که از دور قابل خواندن باشد، بر روی آن نصب کنید.
در هنگام نسخه نویسی و نسخه برداری داروهای با هشدار بالا که دارای اسامی مشابه می باشند، حتما از نگارشLETTERING MAN TALL :استفاده از حروف بزرگ در نوشتن نام داروهای مشابه اسمی، به منظور تاکید بر روی اختلاف اسامی دارویی استفاده شود.
به عنوان مثال DOPamine در مقابلDoBUTamine
محدودیت در تجویز داروهای با هشدار بالا به صورت شفاهی یا تلفنی
نسخه نویسی داروهای با هشدار بالا توسط پزشک متخصص (و بالاتر)
استفاده از برچسب هشداردهنده به منظور جلب نظر کاربران در هنگام تجویز داروهای هشدار بالا
استانداردسازی و دقت بسیار بالا در هنگام انبار داری، نسخه نویسی، نسخه برداری، آماده سازی و تجویز داروهای هشدار بالا به نحوی که از بروز وقایع ناخواسته بکاهد
تجویز و آماده سازی داروهای با هشدار بالا توسط دو نفر از کادر حرفه ای به صورت مستقل از یکدیگر
داروهای شیمی درمانی
- هپارین
- آرگاتروبان
- انسولین
- نارکوتیک ها
- ترومبوالیتیک ها
- با توجه به برخی از عوارض شایع در به کارگیری داروهای با هشدار بالا موارد ذیل پیشنهاد می شود:
داروهای شیمی درمانی
1 -داروهای شیمی درمانی بایستی در برگه خاص دستور داروهای شیمی درمانی تجویز شوند و توسط پزشک اتند امضا شوند.
2 -تجویز داروهای شیمی درمانی اصولا با دستور شفاهی پزشک جایز نمی باشد.
3 -رژیم شیمی درمانی بیمار بر اساس دستورات پزشک معالج بیمار و مطابق با خط مشی و روش های اجرایی تجویز داروهای شیمی درمانی به بیمار تجویز می شوند.
4 -تمامی داروهای شیمی درمانی قبل از آماده سازی و تجویز به بیمار بایستی توسط دو نفر کادر مجرب چک شوند. (در داروخانه دو نفر داروساز و در بخش های بستری و یا درمانگاه سرپایی توسط دو نفر پرستار)
5 -در داروخانه و قبل از ارسال دارو به بخش، بر روی تمامی داروهای شیمی درمانی یک برچسب به رنگ زرد که واجد نوشته ذیل است چسبانیده شود: داروی شیمی درمانی، با احتیاط حمل شود
انسولین
1 -انسولین را در یخچال در جایگاه مخصوص داروهای با هشدار بالا و با برچسب اختصاصی نگهداری نمایید.
2 -غلظت استاندارد برای انفوزیون انسولین برابر است با (ml/unit )که الزامی است برچسب داروی با هشدار بالا بر روی آن چسبانیده شده
3 -در هنگام تجویز انسولین کلمه” واحد “ را خوانا و درشت در انتهای میزان داروی تجویزی بنویسید.
4 -در صورتی که یک پرستار، واحدی از انسولین را برای تجویز به بیمار می کشد الزامی است توسط پرستار دیگر چک شود.
5 -ویال های انسولینی که در ابتدا در اتاق فرمان بخش باز می شوند، معمولا تاریخ انقضا به مدت 28 روز دارند، لیکن ثبت و درج تاریخ باز کردن ویال بر روی ویال انسولین و توجه به تاریخ انقضا آن از نکات بسیار الزامی است.
6 -در هنگام نگهداری ویال های انسولین در یخچال، آن ها را بر حسب نوع از یکدیگر جدا نمایید
روشهای کاستن احتمال بروز خطاهای دارویی
به منظور کاهش و یا حذف احتمال بروز اتفاقات نا خواسته دارویی در مرحله پذیرش بیمار از منزل به بیمارستان، انتقال بین و یا داخل بیمارستانی و ترخیص بیمار از بیمارستان رعایت موارد ذیل ضروری است:
1 -در هنگام پذیرش بیمار کلیه بسته های دارویی مورد استفاده بیمار در منزل را بررسی نمایید حتی داروهایی که بیمار بدون تجویز پزشک مصرف می کند و از آنان در خواست نمایید که کلیه داروهای مورد مصرف بیمار در منزل را به همراه بیاورند. سپس داروهای جدید تجویز شده به بیمار را با سایر داروهای مورد مصرف بیمار تطبیق داده و به لحاظ وجود هر گونه واکنش های متقابل دارویی مقایسه نمایید
2 -در هنگام انتقال بین بیمارستانی بیماران، برگه دستورات پزشک و برگه گزارش پرستاری و خالصه پرونده بیمار را جهت آگاهی از آخرین داروهای تجویز شده برای بیمار بررسی نمایید (به منظور کاهش اتفاقات نا خواسته دارویی انحصارا به یکی از این مدارک به تنهایی بسنده نکنید.)
3 -جهت انتقال داخل و بین بیمارستانی الزامیست لیست داروهای تجویزی بیمار مندرج در برگه دستورات پزشک به روز باشد و توسط پزشک معالج بیمار امضا شود.
4 -در حین انتقال داخل و بین بیمارستانی داروهای مورد مصرف بیمار، وضعیت جسمانی و روانی بیمار به صورت تلفنی از بخش مبدا به بخش مقصد در صورت نیاز اطلاع داده شود.
5 -در هنگام ترخیص بیمار به منزل کلیه داروهای مورد مصرف بیماردر منزل را همراه با دارو های جدید تجویز شده به بیمار مطابقت داده و دقیقا به صورت دستورات دارویی کتبی برای بیمار و یا خانواده وی مشخص نمایید که چه دارویی باید مصرف شود.
6-با توجه به این که فقدان اطلاعات کافی مرتبط به مشخصات بیمار از عوامل خطرزا در وقوع اشتباهات دارویی میباشد، لذا ضروریست اطلاعات کافی و مناسب از بیمار، به منظور تداوم مراقبت مناسب در دسترس کارکنان خدمات بهداشتی درمانی که در فرایند تجویز داروهای بیمار دخالت دارند قرار گیرند.
شامل: سن بیمار، جنس بیمار، تشخیص بیمار، نتایج مرتبط به تست های آزمایشگاهی، وجود هر گونه سابقه حساسیت، وزن و قد، حاملگی و شیردهی و داروهای که در حال حاضر مورد مصرف بیمار است.
7-به منظور کاهش اشتباهات دارویی، دستورات شفاهی دارویی فقط در هنگام اورژانس مورد پذیرش است. در صورت اضطرار جهت تجویز تلفنی الزامیست پرستار مسئول شیفت کلیه اطلاعات مهم بیمار را با پزشک در میان گذاشته و پس از گوش دادن دقیق به دستورات پزشک ، داروی مورد تجویز را در پرونده بیمار یادداشت نموده و سپس آن را برای تایید مجدد پزشک قرائت نماید.
8-همچنین الزامیست بیمارستان دارای لیست داروهای پر خطر و لیست واکنش های تقابل دارویی خطرناک باشد و هرگونه داروی تجویز شده جهت بیماران با این لیست مطابقت داده شود.