خانواده بزرگترين نهاد كيفي است كه متعالي ترين و بهترين اثرات را بر شخصيت آدمي مي گذارد . خانواده اولين پايگاه پرورش و تربيت كودكان است و خانه اولين مدرسه تربيت اخلاقي است و كودك اولين تعاليم خوب را در خانواده فرا مي گيرد.

والدين مهم ترين الگو جهت همانندسازي و همانندكردن دانش آموزان محسوب مي شوند. دانش آموزان اولين درس و الفباي زندگي را در مكتب والدين و خانواده فرامي گيرد و اگر خللي در اين كانون گرم ايجادشود نه تنها پيشرفت تحصيلي او ، بلكه ساختار روحي و رواني اش دچار مشكل خواهدشد.كودك حياتي ترين روزهاي زندگي خود را از خانواده آغاز ميكند و جامعه پذيري و الفباي زندگي را هم در خانواده مي آموزد (فيضي فرد ، 1382 . ص 86) خانواده را مي توان به عنوان يك سيستم اجتماعي يا بخشي از يك اجتماع بزرگتر در نظر گرفت كه هنجارها و ارزش ها و تقاضاهاي آني در فرد پرورش يافته آن تلقي گردد زيرا بدون شك خانواده مهمترين عامل تشكيل شخصيت فرد مي باشد . نكته حائز اهميت در مورد خانواده اين است كه تشكيل خانواده يك امر فطري و طبيعي ميان انسان هاست . بنابراين وجود آن به عنوان منبع رفع نيازهاي فطري و طبيعي انسان ضروري مي باشد . (افروز ، 1375، ص 39) بیشتر بخوانید