این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر، روایی و پایایی و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.
هدف: سنجش خوردن اجباری و غیر قابل کنترل
تعداد سوال: 8
شیوه نمره گذاری و تفسیر: دارد
روایی و پایایی: دارد
منبع: دارد
نوع فایل: word 2007
همین الان دانلود کنید
قیمت: فقط 1500 تومان
اختلال پرخوری شامل دوره هایی از افراط در غذا خوردن می شود که می تواند در اثر ابتلا به یک بیماری روانی مانند افسردگی یا اضطراب باشد. این اختلال هم در مردان و هم زنان مشاهده می شود. در بیشتر موارد، اختلال در دوره نوجوانی یا اوایل جوانی دیده می شود و ارتباط محکمی با عزت نفس پایین دارد.
برای فردی که به اختلال پرخوری مبتلاست، خوردن و چرخه احساس گناه به خاطر پرخوری، راهی برای مواجهه با مشکلات عاطفی اش است. بنابراین، این اختلال نشانه ای از وجود یک مشکل زمینه ای دیگر است.
درمان می تواند به فرد در یافتن راهی برای رفع مشکل اصلی و نیز روش هایی برای کنترل خوردن کمک کند.
اختلال پرخوری چیست؟
بسیاری از انسان ها به صورت گاه به گاه، به خصوص در تعطیلات و اعیاد، پرخوری می کنند. این نشانه ای از اختلال پرخوری نیست.
پرخوری زمانی تبدیل به اختلال می شود که به طور منظم اتفاق بیافتد، فرد شروع به داشتن احساس گناه و شرم کند و عادت خود را از دیگران پنهان کند.
برخلاف غذا خوردن برای لذت، این عادت از مشکلات روانی و عاطفی حل نشده یا گاهی یک عارضه پزشکی ناشی می شود.
نشانه های اختلال پرخوری:
فردی که دچار این اختلال است، به طور منظم وعده های غذایی بزرگ و ناسالم را مصرف می کند. در سال 2013 این اختلال به راهنمای تشخیصی و آماری بیماری های روانی افزوده شد.
معیارهای اصلی تشخیص این اختلال عبارتند از:
- غذا خوردن سریع تر از حد معمول
- غذا خوردن تا زمانی که فرد احساس پری زیاد از حد بکند
- غذا خوردن حتی در زمان سیری
- تنها غذا خوردن، به دلیل احساس شرم نسبت به حجم غذا
- احساس نفرت، شرم، گناه و افسردگی پس از غذا خوردن
برای تشخیص این اختلال، شخص باید حداقل به مدت 3 ماه یا بیشتر، یک بار در هفته این رفتار را از خود نشان دهد.
اختلال پرخوری معمولا شامل ورزش کردن افراطی، استفراغ عمدی، روزه گرفتن و استفاده از ملین ها که در اختلال پرخوری عصبی و بولیمی رایج است، نمی شود، هر چند که گاهی ممکن است فرد این کارها را انجام دهد.
در نتیجه، ریسک افزایش وزن وجود دارد که به چاقی، دیابت، فشار خون بالا و دیگر عوارض جسمی می انجامد.
فردی که دچار اختلال پرخوری است، ممکن است:
- احساس کند که رفتار غذا خوردن غیر قابل کنترل است.
- به طور مرتب رژیم بگیرد اما ادامه رژیم برای کاهش وزن برای او سخت باشد.
- از قبل برای پرخوری برنامه ریزی کند و مواد غذایی بخرد.
- ظروف و بسته بندی های خالی موارد غذایی را پنهان کند.
- دچار احساس پانیک، فقدان تمرکز، اضطراب یا ناامیدی باشد.
اختلالات خوردن و مشکلات سلامتی:
اختلال پرخوری اغلب از یک مشکل روانی نشأت می گیرد. مشکلاتی که باعث بروز این رفتار می شوند عبارتند از:
- اختلالات خلقی و اضطرابی
- اختلال افسردگی عمده
- اختلال وسواس فکری-عملی
- اختلال استرس پس از سانحه
- اختلال سوءمصرف الکل و مواد مخدر
- اختلال شخصیت مرزی
بیمار ممکن است دچار چالش های عاطفی دیگری نیز باشد.
فرد دچار چرخه ای از احساس گناه می شود که در آن:
- احساس ناامیدی و گیر کردن در رفتار پرخوری می کند.
- تلاش می کند خود را اصلاح کند.
- دچار رفتار افراطی دیگری نیز باشد.
- عزت نفس پایین رایج ترین عاملی است که به اختلالات خوردن می انجامد. پرخوری باعث سرزنش خویشتن و آسیب بیشتر به عزت نفس می شود.