با اين رويكرد کشور ما هم از سال 1383 طرحي را بصورت پایلوت در چهار مدرسه اجرا كرده است. دانشگاهها هم به نوع ديگري از آموزش تحت عنوان آموزش مجازي متمايل شده‌اند.

به طور کلي، از نيمه دوم سال ١٣٨٠ به بعد، رويکرد به اين مقوله جدي‌تر و فعاليت‌هاي عملياتي در زمينه آموزش اينترنتي و بهره‌گيري از پهناي باند مخابراتي براي ارائه دوره‌هاي آموزشي در گوشه و کنار کشور آغاز شد تا اينکه طبق مصوبات شوراي فناوري اطلاعات و ارتباطات وزارت آموزش وپرورش در سال تحصيلي1384-1383، پايلوت مدارس هوشمند به سازمان آموزش و پرورش شهر تهران محول شد.
در ایران در سال تحصیلی 84-1383 سازمان آموزش و پرورش تهران اقدام به راه اندازی مدارس هوشمند Smart Schools ) ) در چهار دبیرستان منتخب مناطق مختلف تهران نموده است.

آمارها نشان مي‌دهد در تيرماه سال 90 در كل كشور 3 هزار و 660 مدرسه هوشمند فعاليت داشته‌ است. همچنين 2 هزار و 800 مدرسه نيمه الكترونيك، 840 مدرسه الكترونيك و 20 مدرسه نيمه هوشمند داير بوده است.

گفته شده مطابق برنامه عملياتي وزارت آموزش و پرورش براي اجراي برنامه پنجم توسعه كشور، همه مدارس كشور مي‌بايست تا پايان سال 1394 در يكي از مراحل پنج‌گانه هوشمند‌سازي قرار گيرند.
طبق آمار ثبت شده در مهرماه 1390 در پايگاه‌ داده آماري مركز آمار و فناوري اطلاعات وزارت آموزش و پرورش، بالغ بر 120هزار مدرسه فعال در سطح كشور وجود دارند و حدود نيمي از آن‌ها در قالب مجتمع‌هاي آموزشي فعاليت مي‌كنند.

سالانه بیش از 135 میلیون جلد کتاب درسی در 12 مقطع تحصیلی منتشر می شود که حذف آنها می تواند هزینه های بسیاری را به در جهت منافع ملی کاهش دهد.

اگر هزینه انتشار هر جلد کتاب را تنها 5 هزار تومان بدانیم سالانه 675 میلیارد تومان کتاب چاپ و منتشر می شود، این در حالی است که با اجرای سیستم هوشمند سازی مدارس این هزینه ها حذف می شود.

برای انتشار 135 میلیون کتاب لازم است حجم بالایی کاغذ وارد کشور شود که حداقل 40 میلیون دلار هزینه برای اقتصاد ملی ایجاد می کند.

 

در مدارس هوشمند رايانه در نحوه تدريس و ارزشيابي تاثير مي‌گذارد و برنامه‌هاي درسي را تا حدودي تغيير مي‌دهد ولي در عين حال كاركردهاي اجتماعي مدارس بر جاي خود باقي مي‌ماند چون در روابط اجتماعي به دانش‌آموزان ياري مي‌رساند.

در اين مدارس دانش‌آموزان مي‌آموزند انبوهي از اطلاعات را پردازش كنند و از اين اطلاعات در جهت يادگيري بيشتر استفاده كنند. دانش‌آموزان حتي مي‌توانند با منابع علمي جهان و معلمان و بچه‌هاي مدارس ديگر ارتباط برقرار كنند.

در مدارس هوشمند معلمان مي‌توانند به جاي اينكه تلاش كنند خودشان پاسخي براى پرسشهاي دانش‌آموزان پيدا كنند، از آنها بخواهند پاسخ پرسش‌هايشان را در رايانه پيدا كنند و براى بقيه بازگو كنند. در نهايت به كارگيري رايانه به معلمان خوش فكر كمك مي‌كند به دوره آموزش براساس كتاب محوري و سخنراني تك‌‌گويانه معلم در كلاس خاتمه دهند و سيستم آموزشى را به شكل سيستم مشاركتي، مبتني بر آموزش توانايى‌هاى پژوهش، جمع‌بندى، تحليل و نتيجه‌گيري دانش‌آموزان تبديل كنند.

 در مدرسه هوشمند تنوع دانش آموزان نه تنها عامل محدود كننده در تدريس نيست بلكه به عنوان يك نقطه قوت مورد توجه قرار مي گيرد. نيازها، استعدادها، تفاوتهاي فردي وسبك يادگيري دانش آموزان در ابتداي كار تشخيص داده مي شود تا معلمان را قادر به برنامه ريزي برنامه درسي اثر بخش بنمايد لذا يادگيري براي هر دانش آموز بهينه مي شود

 مدرسه هوشمند متعهد است كه فرصتهاي آموزشي برابری را براي همه دانش آموزان با انواع استعدادها ونيازها فراهم كند. اين تعهد به همه افراد دست اندركار تعليم وتربيت مربوط مي شوداين افراد عبارتند از معلمان، مديران مدارس، كاركنان پشتيباني، اولياء ، جامعه . همه اين افراد بايد بتوانند وآماده كمك به دانش آموزان در مدارس هوشمند باشند.

 مدرسه هوشمند، روند يادگيري دانش آموز را كنترل كرده و اشكالات آن را مشخص مي‌كند و به مدير نيز در تصميم‌گيري مساعدت مي‌نمايد، مدرسه هوشمند ابزار فناوري اطلاعات را وارد مدرسه مي‌كند تا زمينه براي ورود دانش آموز به عصر ارتباطات سهل شود. ما ابزار را به مدارس وارد كرده‌ايم اما نمي دانيم در مدرسه هوشمند چه كاري بايد انجام دهيم.

 واژه‌ی مدارس هوشمند چندی است در ادبیات آموزش و پرورش ما وارد شده است و فعالیت‌های ارزشمندی نیز وَلو بصورت پراكنده در این حوزه انجام شده است. وزارت آموزش و پرورش با الهام از آموزه‌های دینی و مقتصیات زمانی و به منظور تحقّق اهداف سند چشم انداز ایران در سال 1404 و دستیابی به اهداف عالیه نظام تعلیم و تربیت و گسترش عدالت آموزشی، اقدام به تعریف ساختار، جایگاه، ساماندهی، شرایط و ضوابط توسعه‌ی مدارس هوشمند بر اساس معیارهای علمی، بین المللی و شرایط بومی در سطح كشور نموده است.

فناوري اطلاعات و ارتباطات، تحولات گسترده‌اي را در تمامي عرصه‌هاي اجتماعي بشريت به دنبال داشته و تأثير آن بر جوامع بشري به گونه‌اي است كه جهان امروز به سرعت در حال تبديل به يك جامعه اطلاعاتي است. جامعه‌اي كه در آن دانايي و ميزان دسترسي و استفاده مفيد از دانش،‌ داراي نقش محوري و تعيين كننده است.

در مدارس هوشمند كامپيوتر جايگزين تخته سياه و CD جاي دفتر مشق را مي‌گيرد. دانش‌آموزان مي‌توانند از طريق اينترنت اطلاعات بسياري را درباره هر موضوع كه بخواهند بدست آورند. در اين سيستم معلم و شاگرد هر دو توليد محتواي الكترونيكي و درس را به صورت CD ارائه مي‌كنند. در اين مدارس آموزش منحصر به معلم نيست و دانش‌آموز نقش اساسي در آموختن مباحث علمي دارد. دبيران با استفاده از محتواي درسي الكترونيكي موجب تفهيم بهتر مطالب درس و صرفه‌جويي در وقت مي‌شوند و دانش‌آموزان هم اين فرصت را دارند كه توانايي و قابليتهاي خود را آشكار و به توليد محتوا بپردازند.

هوشمند سازی مدارس به معنای استفاده از سیستم های الکترونیک به جای سیستم سنتی و کتب مکتوب است؛ به طوری که سیستم های کامپیوتری جایگزین کتابهای درسی شده و دانش آموزان از طریق    سیستم های آنلاین با معلم و مدرسه خود در ارتباط خواهند بود.

پيدايش سيستم‌هاي پردازش داده (رايانه) با سابقه‌اي بيش از سه دهه موجب شده است تا رايانه در بسياري از عرصه‌هاي کاربردي اجتماعي و فردي وارد شود؛ به گونه‌اي که در دهه 90، در بسياري از کشورها، حتي مدارس ابتدايي هم مجهز به امکانات رايانه‌اي متناسب شدند. اختراع و توسعه رايانه، ايجاد شبکه‌هاي رايانه‌اي و پس از آن ظهور پديده اينترنت را در پي داشت.

استفاده از فناوري در آموزش ايران به زمان بهره‌گيري از ابزارهاي کمک آموزشي سمعي بصري شامل نمايش اسلايد و فيلم‌هاي آموزشي در کلاس درس باز مي‌گردد. پس از آن، تلويزيون به عنوان رسانه آموزشي مورد توجه قرار گرفت و تلويزيون آموزشي ملي ايران به طور رسمي به امر آموزش همگاني در سراسر کشور پرداخت.

پس از ورود صنعت رايانه به ايران و رشد و نفوذ رايانه‌هاي شخصي در ميان اقشار مختلف فرهنگي اجتماعي، فعاليت در زمينه آموزش مبتني بر رايانه نيز آغاز گشت و بيش از 10 سال است که در اين زمينه فعاليت مي‌شود و اين امر با توليد لوح‌هاي فشرده آموزشي آغازگرديده است.

 

بی شک دانش آموزان هرکشور سرمایه ها و آینده سازان آن هستندکه لازم است نظام آموزشی و تربیتی ما با توجه به نیاز آنان به شیوه های نوین تربیتی و آموزشی زمینه را برای رشد و تعالی آنها فراهم کند و این میسر نمی شود مگر با کمک و همراهی همه نهادها و مشارکت خانواده ها که در این راه آموزش و پرورش را یاری دهند.