سادیسم عبارت است از علاقه به آزار رساندن دیگران به صورت جسمی،روانی و جنسی،طوری که این آزار رساندن موجب لذت و آرامش فرد آزاررسان شود.اصطلاح سادیسم از نام “مارکی دوساد” نویسنده ی فرانسوی قرن ۱۸ گرفته شده است که در نوشته های خود ویژگی شخصیتی اینگونه افراد را آورده است.در توصیف شخصیتی افراد سادیست باید گفت که این بیماران از تحقیر و تمسخر و آزار روحی،جسمی و جنسی افراد به خصوص در حضور دیگران لذت زیادی میبرند و گاهی رفتارهای پرخاشگرانه یا جنایتکارانه از خود بروز می دهند.

حتما برای هر کدام از ما بارها پیش آمده که در اجتماع به خصوص اداره ها،مهمانی ها و حتی مجامع عمومی با افرادی برخورد کرده ایم که از تحقیر،تمسخر و کنایه زدن به دیگران لذت میبرند،مثل معلمی که عادت به ناچیز شمردن و تحقیر کردن شدید دانش آموزان خود دارد و یا پدری که فرزندش را در جمع سرزنش می کند.اما با وجود همه اینها باید در نظر گرفت که صرف تحقیر دیگران سادیسم محسوب نمی شود بلکه باید تحقیر و آزار دیگران با هدف لذت بردن صورت پذیرد تا بتوان نام سادیسم روی آن گذاشت.

علائم و روشهای ارضا تمایلات سادیسمی:

۱.بازی با عواطف دیگران

۲.میل استثمار دیگران

۳.میل محروم ساختن دیگران و دریغ کردن از آنها

البته در شرایطی ممکن است خیلی هم دست و دلباز باشند ولی چیزی که مشخص است،خنثی کردن و از بین بردن لذتی است که دیگری از این دست و دلبازی میبرد.

۴.میل به نکوهش و تحقیر دیگران

حسد،احتیاج به کم ارزش کردن دیگران،بدبینی و نارضایتی از زندگی یک عامل بروز تمایلات سادیسمی است،عامل دیگر احساس یاس و درماندگیست و اگر بیمار نتواند بطور مستقیم ستیزه جویی خود را متوجه دیگران کند تحت عنوان پند و اندرز،دلسوزی،خیرخواهی،میل کمک و… نیشش را میزند.

این بیماری در دوران نوجوانی و اوایل بزرگسالی خود را نشان می دهد و هیچ گونه ارتباطی با سومصرف داروها،بیماری های جسمی یا ضربه مغزی قبلی ندارد.

باید گفت تا به اکنون علت مشخصی برای سادیسم پیدا نشده است و نقش هر یک از عوامل ژنتیکی و محیطی به خوبی در این بیماری مشخص نیست.

سادیسم از افسردگی سرچشمه می گیرد و به مرور زمان می تواند موجب کاهش عملکرد شغلی و اجتماعی فرد شود.نزدیکان فرد سادیست از وی کناره گیری می کنند و در مواردی که آزارهای جنسی یا جسمی شدید باشد مشکلات قانونی نیز پیدا خواهند کرد.

انواع سادیسم:

به طور کلی سه نوع سادیسم وجود دارد که هر سه نوع آن می تواند در یک شخص وجود داشته باشد:

۱.سادیسم ذهنی: حالتی است که شخص سادیست بجای اینکه به دیگران آزار و اذیت وارد کند صحنه های اعمال سادیستیک را در ذهن خود مجسم می کند و از آنها لذت میبرد.

۲.سادیسم سمبولیک: یک حالت غیرعادی روانی است که مبتلایان به آن کوشش می کنند با تحمیل حالات مخرب روانی (تمایل به تحقیر و توهین کردن و پایمال کردن شخصیت افراد) نسبت به آنها برای خود یک حالت ارضا و تشفی روانی ایجاد می کنند.

۳.سادیسم بدنی: افراد مبتلا به سادیسم بدنی (واقعی) کسب لذت و شعف را در تحمیل آزار و اذیت بدنی و ایجاد دردهای جسمی برای دیگران می بینند و این اعمال را بعضی اوقات حتی تا مرحله ی قتل و کشتار مرتکب می شوند.

در مورد فرق بین سادیسم و مازوخیسم باید گفت که فرد مبتلا به مازوخیسم برخلاف فرد سادیست که از آزار رساندن به دیگران لذت میبرد،از عذاب  و شکنجه وارد کردن به خودش احساس لذت می کند.

درباره فرق بین سادیسم و اختلال شخصیت ضد اجتماعی نیز باید گفت که در هر دو نوع بیماری ذکر شده دیگران مورد آزار و اذیت بیمار قرار می گیرند اما بیمار سادیست با نیت لذت بردن دیگران را می آزارد و بیمار دارای شخصیت ضد اجتماعی برای لذت بردن این کار را انجام نمی دهد.

روان درمانی تحلیلی و رفتار درمانی تا حدودی در درمان سادیسم موثر هستند.رفتارهایی از قبیل بی توجهی،گوشه گیری و پایین بودن اعتماد بنفس در ایشان با چند ماه درمان قابل تغییر هستند.شرکت در گروه های خودیاری و همچنین خانواده درمانی نیز می تواند موجب تغییر در رفتارهای فرد شوند.کاهش استرسها و تنشهای محیطی نیز می تواند موجب کاهش اضطراب یا افسردگی مبتلایان به سادیسم شود.داروها اثر محدودی دارند و در عین حال که می توانند سومصرف شوند و یا در اقدام به خودکشی استفاده شوند،اضطراب و افسردگی ناشی از بیماری را درمان می کنند.