در سال 1960 اقتصاددانان نئوکلاسیک مانند بکر و شولتز مفهوم سرمایه انسانی را معرفی کردند. سرمایه فرهنگی به تمرکز و انباشت انواع مختلف کالاهای ملموس فرهنگی و نیز قدرت و توانایی در اختیار گرفتن این کالاها و همچنین استعداد و ظرفیت فرد در شناخت و کاربرد این وسایل گفته می‌شود. سرمایه فرهنگی بر مبنای نظر بوردیو (Pierre Bourdieu) دو منبع مهم دارد: نخست عادت­واره­ها در زندگی و دوم تحصیلات. از دیدگاه بوردیو تحصیلات از جمله متغیرهای بسیار مهمی است که می­تواند حتی جانشین عادت‌واره خانوادگی شود زیرا می­تواند به فرد سلیقه، ادب و شیوه­هایی را بیاموزد که فرد را به منزلت خاص نزدیک می­کنند

تعاریف  سرمایه فرهنگی

بورديو: سرمايه فرهنگي عبارت است از شناخت و ادراك فرهنگ و هنرهاي متعالي، داشتن ذائقه خوب  و شيوه هاي عمل متناسب

شيوههاي عمل متناسب .

لامونت و لارو: سرمايه فرهنگي عبارت است از مجموعه ای از نمادهاي فرهنگي نهادي شده، مشترك و عالي رتبه

دومایس :سرمايه  فرهنگي عبارت است از « شايستگيهاي زباني و فرهنگي « و داشتن دانشي درباره طبقات بالا. بیشتر بخوانید