این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر، روایی و پایایی و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.
هدف: شناسایی و رتبه بندی چالشهای مشارکت بین سازمانی در ورزش
تعداد سوال: 26
تعداد عامل: 26
شیوه نمره گذاری: دارد
تفسیر نتایج: دارد
روایی و پایایی: دارد
منبع: دارد
نوع فایل: Word 2007
همین الان دانلود کنید
قیمت: فقط 3900 تومان
در سالهای اخیر زمینه های ورزش برای توسعه و صلح[4] رشد چشمگیری داشته و سازمانها و دانشگاه های بیشتری، سهم قابلتوجه ورزش در برنامه ها و تغییرات اجتماعی را درک کرده اند. در حال حاضر، هزاران سازمان در سراسر جهان بهنوعی در حوزه ورزش برای توسعه و صلح فعالیت میکنند و سازمان ملل نیز تواناییهای ورزش در برنامه های توسعه و صلح را به رسمیت میشناسد. در این راستا ورزش بهعنوان موتور توسعه از طریق تبادل بین فرهنگی، حل منازعات و ایجاد صلح، کمک به جمعیتهای حاشیهای و یا تمرکز بر سلامت عمومی نیز تعریف میشود (ولتی پیچی و بورتون[5]، 2017). مجمع عمومی سازمان ملل در سال 2013، روز 6 آوریل را «روز بینالمللی ورزش برای توسعه و صلح» اعلام نمود تا از این طریق بر تأثیر ورزش در بهبود آموزش، توسعه انسانی، تدوین روشهای زندگی سالم و ایجاد صلح جهانی تأکید کند (جیلیانوتی[6] و همکاران، 2016). کمیته بینالمللی المپیک نیز بیان میکند که ابتکاراتی نظیر روز جهانی ورزش برای توسعه و صلح، فرصتی جدید برای ترویج ورزش و فعالیت جسمانی بهعنوان یک ابزار مقرونبهصرفه و معنیدار را داراست که میتواند به طیف گستردهای از نیازهای مربوط به آموزش، بهداشت، توسعه جوانان، برابری جنسیتی، ایجاد صلح و توسعه پایدار کمک کند(اسکولنکورف[7]، 2016). بهطورکلی ورزش برای توسعه و صلح به هفت زمینه معلولیت، آموزش، برابری جنسیتی، سلامت، معیشت(رفاه)، صلح و انسجام اجتماعی اشاره دارد پیچی[8] و همکاران (2017) که در راستای توانمندسازی همه افراد جامعه تعریف شده است. واژه توانمندسازی به معنای «افزایش دسترسی مردم به لایههای تصمیمگیری» است. امروزه برنامههای توسعه از واژه توانمندسازی به معنای مشارکت استفاده کرده اند (شینک و هانراهان[9]، 1393). در تعریف سنتی ورزش برای توسعه، ارائه مربیگری در ورزشهای پایه، تجهیزات و زیرساختها در همه مناطق بهخصوص مناطق محروم و همچنین فراهم کردن شرایط مناسب برای افراد و گروه های محروم (ایتام، افراد فقیر، افرادی که در شرایط اجتماعی ضعیف زندگی میکنند، بانوان و…)، نگرانی اصلی میباشد (کاید[10]، 2008). همچنین محققان بر اهمیت عواملی مانند ظرفیت سازمانی، رهبری و ارزیابی ابتکار برنامه های ورزش برای توسعه و صلح جهت دستیابی به موفقیت تأکید کردهاند. مشارکت همه سازمانهایی که در حوزه ورزش برای توسعه و صلح فعالیت میکنند به دلایلی چون: تأمین بودجه، کمک به طراحی، تحویل و اجرای برنامه، نظارت و ارزشیابی و در نهایت دستیابی به اهدافی که برای هر یک از سازمانها بهصورت مستقل غیرممکن است، حائز اهمیت میباشد(پیچی و همکاران، 2017).
در مورد برنامههای ورزش برای توسعه و صلح در سطح جهان تحقیقات زیادی صورت گرفته است، ولی تفاوت فرهنگی- اجتماعی جوامع مورد بررسی، تفاوت روشهای اجرای تحقیقات و گستردگی موضوعات زمینهای این برنامهها موجب شده نتایج متفاوتی به دست آید. در این باره لیندزی و دربی[11] (2018) اظهار کردند که بین یکپارچگی سیاست ورزش و اهداف خاص توسعه پایدار، ارتباطات مهمی وجود دارد که این تعهد برای توسعه و مسیر اصلی ورزش اهمیت دارد. جیلیانوتی و همکاران (2016) دریافتند که نظارت و ارزیابی پروژههای مربوط به ورزش برای توسعه و صلح بهجای تکیه بر معیارهای قبلی که در مکانهای متنوع فرهنگی انجامشده، به دقت نظرهای ملی و محلی نیاز دارد. پیچی و همکاران (2017) نیز برای مشارکتهای بین سازمانی در ورزش برای توسعه و صلح، پنج چالش اصلی شامل رقابت برای منابع، تردید درباره ورزش بهعنوان یک ابزار توسعه، روابط قدرت ناکارآمد، ناسازگاری یا تغییر اهداف و بیاراده کار کردن در مورد مأموریت و چالشهای اجرایی و توسعه را شناسایی کردند. اسکولنکورف و همکاران (2016) نیز در تحقیقی مروری درباره طرحهای ورزش برای توسعه دریافتند ارزیابی این برنامه ها نیازمند توجه به نقاط قوت ورزشی در بهبود اهداف توسعه نظیر حل منازعات، درک فرهنگی، توسعه زیربنایی، آگاهی تحصیلی، توانمندسازی و ارتقای سلامت جسمی و روانی است، در عین حال باید به چالشهای این برنامه ها نیز توجه شود. از طرف دیگر، موفقیت در این برنامه ها هم همکاری همه سازمانهای متولی ورزش با یکدیگر و حمایت از این برنامهها را می طلبد. گاجه[12] (2004) پنج اصل همکاری را اینگونه بیان میکند:
اصل اول: همکاری برای آغاز گفتوگو بین سازمانها و به اشتراک گذاشتن منابع کمیاب در میان یکدیگر ضروری است؛
اصل دوم: از آنجا که همکاری دارای تنوع و پیچیدگی است، اصطلاحات مختلف ازجمله: سرمایهگذاریهای مشترک، شبکهها، مشارکتها، اتحادیهها و انجمنها به کار می رود؛
اصل سوم: همکاری یک سفر نیست، بلکه یک مقصد است؛
اصل چهارم: افراد در هر دو طرف همکاری مهم هستند؛
اصل پنجم: پیشرفتها در مراحل مختلف همکاری تکمیل می شود.
در سالهای اخیر ورزش کشور در بخش قهرمانی و حرفهای تا حدود زیادی توسعه پیدا کرده و ورزشکاران توانستهاند موفقیتهای خوبی را در سطوح مختلف به دست آورند. این موفقیتها به دور از گرایشهای سیاسی، قومی، زبانی و مذهبی، زمینهساز انسجام اجتماعی و وحدت ملی در کشور شدهاند. به عنوان نمونه بارز آن میتوان به پیروزی تیم ملی فوتبال مقابل مراکش در جام جهانی و ایجاد شور ملی در کشور اشاره کرد (خبرگزاری جمهوری اسلامی، 1397). همچنین در بخش ورزش همگانی و اوقات فراغت فعال با تاکید بر فعالیت های ورزشی نیز باوجود کمی و کاستیهای فراوان (تنها حدود 20 درصد از افراد جامعه ورزش میکنند) تمهیداتی جهت بهبود شرایط اندیشیده شد که تدوین سند توسعه ورزش همگانی از جمله این موفقیت ها به شمار می رود (خبرگزاری تسنیم، 1396). به علاوه، در زمینه ورزش بانوان هم از نظر ورزش قهرمانی و هم از نظر ورزش همگانی و مشارکت در برنامه های اوقات فراغت فعال پیشرفتهای چشمگیری حاصل شده است. این در حالی است که جامعه ایران همچنان با مشکلاتی در زمینه های برابری جنسیتی (علی بیگی، افشار و شاه مرادی، 1396)، مشکلات معلولان در جامعه (خبرگزاری خانه ملت، 1396)، مشکلات اساسی در امر آموزش و وضعیت نامناسب بهداشتی در مناطق روستایی و محروم (خبرگزاری مهر، 1393) و وجود تنوع قومی، مذهبی و فرهنگی دست به گریبان است (باوند و همکاران، 1381). از طرف دیگر، وجود سازمان های متعدد به عنوان متولی ورزش کشور و موازی کاری و پراکندگی منابع موجب شده تا در همگانی کردن ورزش- به این معنا که همه افراد جامعه به فضا و امکانات ورزشی دسترسی داشته و زمینه لازم برای مشارکت آنها در برنامههای ورزشی فراهم باشد- تا حدود زیادی ناموفق عمل شود و برنامههای ورزش برای توسعه و صلح در راستای تحقق ورزش برای همه، توانمندی افراد جامعه و دستیابی به توسعه پایدار جامعه آنگونه که باید اجرا نمیشوند. علیرغم وجود دفتری به نام «توسعه پایدار» در وزارت ورزش و جوانان- براساس تعاریف و بخشهای مختلف برنامههای ورزش برای توسعه و صلح در سطح جهان- فعالیت درخور توجهی در مورد برنامههای توسعه و صلح در این دفتر صورت نمیگیرد. همچنین با وجود مزایای بسیار در همکاری و مشارکتهای بین سازمانی، سازمانهای ورزشی متعدد در کشور برای شکل گیری و پایداری این مشارکتها در جهت اجرای برنامه های ورزش برای توسعه و صلح با چالشهای بسیاری روبه رو هستند.