این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر، روایی و پایایی و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.
هدف: ارزیابی میزان درک خطر در کودکان دارای اوتیسم
شیوه نمره گذاری: دارد
تفسیر نتایج: دارد
روایی و پایایی: دارد
منبع: دارد
نوع فایل: Word 2007
همین الان دانلود کنید
قیمت: فقط 8500 تومان

توجه: هر گونه کپی برداری از این فایل (با توجه به تاریخ انتشار) تحت پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت.
اختلال طیف اوتیسم (Autism spectrum disorder) یک اختلال عصب تحولی است که با نقص در تعامل و ارتباط اجتماعی همراه با رفتارها و علائق تکراری و محدود مشخص میشود. ماهیت ناهمگن این اختلال توجهات پژوهشی را از نقایص اصلی این اختلال به سمت تحقیق درباره مشکلات همبود و نقایص بیولوژیکی دیگر در این اختلال سوق داده است و تمرکز بر مشخص کردن شرایط همبود، تعریف تشخیصی و طرحریزی مداخلات درمانی مؤثر را بهبود بخشیده است [1]. یکی از این زمینههای تحقیقاتی در مورد این اختلال، مطالعه درک خطر (Threat perception) در کودکان مبتلا است [2]. بر اساس پژوهشهای انجام شده، کودکان مبتلا به این اختلال، علاوه بر ویژگیها و ملاکهای اصلی، دارای مشخصههای دیگری نیز هستند که از جمله آنها میتوان به توانایی پایین آنها در درک خطر اشاره کرد [3-5].
درک خطر برآورد آگاهانه یا ناخودآگاه فرد مبنی بر خطرناک بودن چیزی یا شخصی است تا فرد بتواند از وجود خطرات در محیط مانند حیوان خطرناک، شخص آسیبرسان و سایر محرکهای خطرناک آگاه شده و در نتیجه واکنش مناسب را از خود نشان دهد [6]. در واقع موقعیتها و محرکهای تهدیدآمیز و خطرناک مستلزم واکنش فوری و خودکار بر اساس توانایی درک خطر و قضاوت فرد هستند [1]. شواهد نشان میدهند که توانایی شناسایی خطر از نوزادی ظاهر و در سراسر دوران کودکی رشد میکند [7] و ادراک خطر و خطرپذیری کودکان میتواند آسیبدیدگی آنها را پیشبینی نماید و آنها را از آسیبدیدگیهای احتمالی محافظت کند [8]. Shirdel دریافت کودکانی که تخمین پایینی از خطرهای محیطی دارند از شانس بیشتری برای آسیبهای غیرعمدی برخوردارند ]9[. یکی از واکنشهای انطباقی کودکان که ناشی از پاسخ به محرکهایی است که خطر را منتقل میکنند، ترس است که منجر به محافظت از خود میشود. ایجاد هیجان ترس در کودک که پاسخ مناسب و سازگارانه را در مقابل محرکها و شرایط خطرناک به دنبال خواهد داشت مستلزم درک خطر در کودک است [10].
پژوهشها نشان دادهاند که در کودکان مبتلا به اوتیسم مناطق مغزی مربوط به خطر بر خلاف کودکان عادی فعال نمیشود و در نتیجه این کودکان در درک خطر دچار مشکل هستند [12-11]. بخش زیادی از پژوهشهای مربوط به درک خطر در افراد مبتلا به اوتیسم بر اساس پردازش چهرههایی که حاکی از خطر است، صورت گرفته است. این پژوهشها نشان دادهاند که افراد مبتلا به اوتیسم در شناسایی چهرههای عصبانی و تهدید کننده و در نتیجه نشان دادن واکنش مناسب به آنها دچار مشکل هستند و همین امر باعث میشود که نتوانند متناسب با موقعیت پاسخ مناسبی را نشان دهند [13]. Santos و همکاران بر اساس پژوهش خود به این نتیجه رسیدند که افراد مبتلا به اوتیسم توجه کمتری به اطلاعات و نشانههای مرتبط با خطر در محیط میکنند که میتواند ناشی از ضعف آنها در درک خطر بوده و آسیبهایی غیرعمدی را برای آنها به همراه داشته باشد. [13].