این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.
هدف: ارزیابی میزان با ارزش بودن شغل از دید کارکنان
تعداد سوال: ۸
تعداد بعد: 1
شیوه نمره گذاری: دارد
تفسیر: دارد
روایی و پایایی: دارد
منبع: دارد
نوع فایل: word 2007
همین الان دانلود کنید
قیمت: فقط 2800 تومان
تلاش‌های هرروزه برای کاهش قیمت نیروی کار معمولا در حوزه‌های جدید یا منعطف‌تر کار اجرا شده و سپس با جا افتادن و توجیه عرفی، به بخش‌های دیگر سرایت می‌کند. در سال‌های اخیر، پولی شدن تحصیلات دانشگاهی و سیاست‌های آموزشی بازار محور به ایجاد توده‌ای از فارغ‌التحصیلان بیکار منجر شده که علاوه بر بدهکاری و وضعیت بی‌ثبات، خود تهدیدی دائمی برای افراد دارای کارهای ثابت محسوب می‌شوند. ایجاد ارتش ذخیره نیروی کار همیشه تمهیدی برای کاهش دستمزد بوده و ابتدا بر گروه‌ها و طبقات بی‌ثبات‌تر جامعه تاثیر می‌گذارد. بخش‌های رو به گسترش فرهنگی و هنری شاغلین و فعالانی از همه طبقات را در بر می‌گیرند. این نابرابری طبقاتی باعث می‌شود فارغ‌التحصیلان و یا تازه‌واردان به این حوزه‌ها با امکانات سراسر متفاوتی برای رشد مواجه شوند. برای مثال، عادی‌سازی کار رایگان در جهت ایجاد روابط و کسب تجربیات بیشتر -در قالب‌هایی همچون کارآموزی یا کار داوطلبانه، افراد زیادی که توان صرف وقت بدون دستمزد ندارند را از چرخه پیشرفت و کار حذف خواهد کرد. همچنین باعث توجیه فرایندی خواهد شد که به سوءاستفاده بیشتر کارفرمایان می‌انجامد. علاوه بر این، قدرت بخش فرهنگی و هنری در اثرگذاری بر نسل‌های جوان‌تر، ارائه الگوها و محیط‌های کاری نوین سویه‌ای دوگانه دارد. رابطه بدنه فرهنگی و هنری با تبلیغات، خودارزش‌افزایی طبقاتی فرهنگ مصرف، اعیانی‌سازی سبک‌های جدید زندگی و مجموعه روابط کاری که به طور کلی صنایع خلاقه نامیده می‌شوند، انکارناپذیر است. این رابطه به هر جهتی میل کند، تاثیری فراتر از اجتماع عامل خواهد داشت. اگرچه انجام کار رایگان و شرایط بی‌ثبات همیشه در این بخش وجود داشته است، بسط این شکل از بهره‌کشی به تمامی حوزه‌های کاری به واسطه عرفی شدن اشکال کار رایگان و اجرای طرح‌های قدرتمند دولتی در جهت تضعیف نیروی کار، هم‌اکنون توجهی دوچندان از طرف افراد شاغل و فعالان بخش فرهنگ و هنر می‌طلبد. گشایش راه برای طرح‌هایی همچون «طرح کارورزی» از تیرماه امسال از طرف دولت، مسیری است که پیشتر و به شکلی مشابه در ایالات متحده، انگلستان، هند و… تجربه شده و هزینه‌های سهمگینی را به گروه‌های ضعیف‌تر جامعه مثل مهاجران، زنان و حاشیهنشینها تحمیل کرده است. از دل این شرایط گروه‌های هنری و فعالان اجتماعی متعددی متحد شدند تا با حداقل ابزار شرایطی برای بقا و ایستادگی در برابر این وضعیت فراهم کنند. «انجمن علیه هویج به دستان» در انگلستان از جمله گروه‌هایی است که با هدف جلوگیری از کار رایگان و سوءاستفاده از کارگران فرهنگی تشکیل شده و در طی فعالیت خود موفق به برگزاری کارگاه‌ها، نمایشگاه‌‌ها، تولید راهنما‌های کاربردی برای آگاهی از وضعیت و ارائه روش‌های حمایتی گروهی شده است. با گسترش فعالیت‌‌های انجمن و آشنایی با گروه‌های دیگر، «بریگاد بی‌ثبات‌کاران» تشکیل شد تا کنشگری و ارتباطات خود را به حوزه‌های گسترده‌تر کار بی‌ثبات بسط دهند.
انجمنِ علیه هویج به دستان(۱) (CWC) یا «عهد»، مستقر در انگلستان، حول مسئله کارآموزیِ بدون دستمزد سازمان‌دهی می-شود- تمثیلِ هویجِ آویزان جلوی کارگران فرهنگیِ نوظهور به این وعده اشاره دارد که کار مجانی در نهایت به موقعیت شغلیِ با حقوق منتهی خواهد شد. «عهد» تلاش می‌کند تا بعضی الگوهای رایج در مورد کارآموزی بدون دستمزد را از میان بردارد – به ویژه این باور که کار آموزی پیش‌نیاز ضروریِ دست‌یابی به شغل است. با توجه به نرخ بیکاری فزاینده جوانان(۲)، توجیه سیستمی که از شما می‌خواهد با پذیرفتن سال‌ها کار رایگان، خود را بیش از پیش مقروض سازید مشکل است. عهد، پذیرشِ این امر را در مقام وضع موجود به پرسش می‌کشد، بهای کار را ترویج و از کارآموزانی که در این وضعیتند حمایت می‌کند. مشکلاتی که عهد به آنها اشاره دارد، برای همه افرادی که کارآموزی بدون دستمزد را تجربه کرده‌اند آشنا به نظر می‌رسد. در مواجهه با این موقعیت‌ها، مهم است که کارآموز حقوقش را بشناسد. عهد، دره لغزنده‌ای که کارآموزی (بدون حقوق) و کار (با حقوق) را از هم جدا می‌کند، به چالش می‌کشد. حتی اگر تفاوت این دو نامحسوس به نظر آید، کارآموزان باید بدانند اگر حضور آنها در عملکرد موسسات میزبانشان ضروری است، این موسسات باید حداقل دستمزد را به آنها پرداخت کنند. برای کارفرمایان هم همان‌قدر مهم است درک کنند که یک جای کار نظام متکی به کار مجانی می‌لنگد و باید با کارمندان خود بر سر کار بدون سوءاستفاده از نیرویِ کار کارآموزان، مذاکره کنند.