این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر، و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.
هدف: ارزیابی عوامل موثر بر کیفیت آموزش بالینی از دیدگاه دانشجویان (اهداف و برنامه آموزشی، مربی، برخورد با دانشجو، محیط آموزشی، ارزیابی)
تعداد سوال: 33
تعداد بعد: 5
شیوه نمره گذاری: دارد
تفسیر: دارد
روایی و پایایی: دارد
منبع: دارد
نوع فایل: word 2007
همین الان دانلود کنید
قیمت: فقط 7500 تومان
آموزش بالینی مهم‌ترین بخش آموزش پرستاری و مامایی است ]1[. این آموزش یک فرصت بی‌نظیر در آماده‌سازی فراگیران برای کسب هویت حرفه‌ای فراهم می‌کند چراکه برای انجام مراقبت‌های ایمن، داشتن دانش به‌تنهایی کافی نیست]2[. بدون آموزش بالینی، تربیت افراد کارآمد و شایسته بسیار مشکل یا غیرممکن خواهد بود]3[. آموزش بالینی فرآیندی پویا است که طی آن دانشجویان به‌صورت تدریجی با حضور بر بالین بیمار تجربیاتی کسب می‌کنند و در تعامل با مربی و محیط، مفاهیم آموخته‌شده را در عمل بکار می‌گیرند]4[. هدف از آموزش بالینی ایجاد تغییرات قابل‌اندازه‌گیری در دانشجویان برای انجام مراقبت‌های بالینی است]3[. با توجه به تغییرات سریع محیط‌های بهداشتی درمانی، هرچه آموزش بالینی پربارتر باشد، کارایی دانشجویان، بیشتر خواهد بود]5[. از مهم‌ترین اجزای آموزش بالینی می‌توان به مواردی همچون خصوصیات فردی فراگیر، مدرس، محیط آموزش، برنامه‌ریزی و ارزشیابی اشاره کرد]2[. دانشجویان پرستاری و مامایی علیرغم پایه دانش نظری خوب، در محیط بالینی بامهارت، عمل نمی‌کنند]4[، به طبع دانش‌آموختگان جدید پرستاری و مامایی نیز از تبحر و مهارت کافی برخوردار نبوده و در فرآیند مشکل‌گشایی، دچار ضعف هستند]5[. درنتیجه با ورود دانش‌آموختگان فاقد مهارت کافی به سیستم مراقبتی و درمانی، کیفیت این سیستم روزبه‌روز افت می‌کند]4[. در همین راستا 9/88 درصد دانشجویان معتقدند که آموزش بالینی با مشکل همراه است]6[. موانع و مشکلات آموزش بالینی اثرات نامطلوبی در دستیابی به اهداف آموزشی رشته‌های پرستاری و مامایی به دنبال دارد]3[ به‌گونه‌ای که توجه و تلاش بیشتر در جهت شناسایی چالش‌ها و حل مشکلات آن، امری ضروری به نظر می‌رسد]6[. در سال‌های اخیر، آموزش بالینی اثربخش، موردتوجه بسیاری از پژوهشگران رشته‌های مراقبتی قرارگرفته است]7[. وجود مشکلات متنوع ازجمله ناهماهنگی بین دروس نظری و کار بالینی، مشخص نبودن اهداف آموزش بالینی، محیط پرتنش بیمارستان، تمایل کمتر مربیان باتجربه برای حضور در محیط‌های بالینی، واقعی نبودن ارزشیابی‌ها و نیز کمبود امکانات رفاهی و آموزشی ازجمله موانع دستیابی به اهداف آموزش بالینی محسوب می‌شوند]9،8[. از طرف دیگر از دیدگاه دانشجویان کیفیت آموزش بالینی مطلوب نبوده و عواملی همچون پراکندگی کارآموزی‌ها در بخش‌های بالینی، اجبار دانشجو به انجام وظایف کارکنان، تعداد زیاد دانشجویان، عدم ارزشیابی صحیح توسط مربی، عدم دسترسی کافی به مربیان، فقدان هماهنگی مناسب بین آموزش نظری و بالینی، مناسب نبودن زمان لازم برای مواجهه با موارد مختلف بیماری برای تمرین کامل آموخته‌ها در محیط بالین و موقعیت‌های تنشزا را از مشکلات آموزش بالینی ذکر کرده‌اند] 1،10[. بدون تردید شناخت مشکلات آموزش بالینی اولین گام در جهت بهبود کیفی آموزش است]9،5[ و ارتقای کیفیت آموزش بالینی، مستلزم بررسی مستمر وضعیت موجود، شناخت نقاط قوت و اصلاح نقاط ضعف است که در این رابطه نظرات و ایده‌های دانشجویان، به‌عنوان عنصر اصلی آموزشی می‌تواند راه گشای برنامه‌های آینده باشد]5[. پژوهشهای مختلفی در این زمینه انجام‌شده است و در اکثریت آن‌ها کیفیت آموزش بالینی از سطح مطلوبی برخوردار نبوده است]1،4، 19-1[. در مطالعه‌ای اکثر دانشجویان پرستاری و مامایی، وضعیت آموزش بالینی را در حیطه‌های مختلف ضعیف تا متوسط گزارش کردند]7[. در مطالعه Delaram (1385) و Ghafourifard (1394) دانشجویان، کیفیت آموزش را در حیطه‌های اهداف آموزشی و مربی تأیید نمودند درحالی‌که در مورد محیط آموزشی، نظارت و ارزشیابی و برخورد با دانشجو وضعیت چندان مطلوب نبود]8،11[. در مطالعات خارجی نیز یک‌فاصله‌ای بین آموزش نظری و بالینی وجود داشته است که به دلیل کمبود محیط‌های بالینی، فقدان هماهنگی میان محیط بالین و مؤسسات آموزشی، عدم وضوح نقش مربیان، برنامه‌ریزی درسی، عملکرد بالینی، نقش مربیان و کارکنان گزارش‌شده است]20،21[. مدیران و برنامه ریزان آموزشی با شناسایی محیط‌های آموزش اثربخش می‌توانند دیدگاه‌های مدرس و نیازهای دانشجویان بالین را در نظر گرفته و بدین‌وسیله تجربه بالین را غنی سازند]1[.
علیرغم انجام تحقیقات متعدد در زمینه مشکلات آموزش بالینی در سراسر کشور، با توجه به متفاوت بودن مدرسین، دانشجویان و سبک‌های آموزشی، بررسی کیفیت آموزش بالینی در هر مرکز دانشگاهی به‌طور مجزا و در فواصل زمانی کوتاه، ضروری به نظر می‌رسد ]13[. بر اساس مشاهدات و تجربیات محقق در گروه‌های آموزشی پرستاری و مامایی محیط موردپژوهش به دلیل وجود شرایط ویژه ازجمله فقدان فضاهای بالینی تملیکی و نارسایی در تأمین این فضاها از بخش دولتی، معمولاً کیفیت آموزش بالینی با مشکلاتی مواجهه بوده و نارضایتی دانشجویان را به همراه داشته است، بدین سبب انجام این‌گونه مطالعات ضروری به نظر می‌رسد. از طرف دیگر تنها در دو مطالعه Mahmoudifar (1388) و Mirzabeigi و همکاران (1390) وضعیت آموزش بالین در دانشکده‌های پرستاری دانشگاه آزاد اسلامی موردبررسی قرارگرفته است]22،15[ و در این زمینه اطلاعات کافی موجود نیست. در مطالعه Mirzabeigi (1390) با عنوان” آموزش دوره کارشناسی پرستاری از دیدگاه دانشجویان و اساتید پرستاری سراسر کشور” دانشجویان دولتی محیط آموزش و برنامه‌های آموزشی را بهتر از دانشجویان دانشگاه آزاد ارزیابی نمودند درحالی‌که منابع آموزشی از دیدگاه دانشجویان دانشگاه آزاد مناسب‌تر بودند. از دیدگاه مربیان، محیط‌های آموزش بالین به‌ویژه برای دانشجویان دانشگاه آزاد فاقد امکانات آموزشی مناسب بوده و لزوم توجه به تأمین تجهیزات و ویژگی‌های محیط‌های آموزشی در دانشکده‌های پرستاری و مامایی دانشگاه آزاد اسلامی مورد تأکید قرار گرفت] 15[. در مطالعه Mahmoudifar (1388) باهدف بررسی مشکلات بالینی کارآموزی در عرصه در دانشگاه آزاد اسلامی مهاباد، بیش از نیمی از دانشجویان و مربیان پرستاری، حیطه‌های نظارت و ارزشیابی، اهداف و برنامه‌های آموزشی، و نظم و انضباط در دوره کارآموزی در عرصه را خوب ارزیابی نمودند درحالی‌که امکانات رفاهی محیط بالین، هماهنگی بین دانشکده و محیط‌های بالینی، همکاری کارکنان درمانی ، دسترسی به منابع و امکانات آموزشی را نسبتاً ضعیف تا ضعیف ارزیابی نمودند] 22[.