این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر،و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.
هدف: ارزیابی میزان سرمایه فرهنگی در فرد
تعداد سوال: 7
تعداد بعد: 1
شیوه نمره گذاری: دارد
تفسیر نتایج: دارد
روایی و پایایی: دارد
منبع: دارد
نوع فایل: word 2007
همین الان دانلود کنید
قیمت: فقط 1800 تومان
واژه «سرمایه فرهنگی» با دقتی کم و بیش و توسط برخی از نویسندگان به کار برده شده است. احتمالا بیشترین استفاده از این واژهشناسی در جامعهشناسی و مطالعات فرهنگی به تبعیت از بوردیو بوده است که افراد را به مثابه کسانی در نظر میگیرد که دارای سرمایه فرهنگی هستند، اگر افراد صلاحیت آن را در فرهنگ والای جامعه کسب کرده باشند (ماهار و همکاران، 1990). طبق نظر بوردیو، این قسم از سرمایه فرهنگی در سه شکل وجود دارد: در یک وضعیت تجسم یافته، برای مثال در گرایشات ماندگار ذهن و بدن افراد؛ در یک وضعیت عینیتیافته، مانند زمانی که سرمایه فرهنگی به سمت کالاهایی همچون عکس، کتاب، دیکشنری، ابزارها، دستگاهها و غیره گرایش پیدا میکند (بوردیو، 1986: 243) و در یک وضعیت نهادینه شده، یعنی زمانی که سرمایه فرهنگی تجسمیافته در شکلی از مدرک دانشگاهی شناسایی شود. از نظر بوردیو وضعیت تجسم یافته بیشترین اهمیت را دارد. او خاطر نشان میکند اغب خواص سرمایه فرهنگی را میتوان از این واقعیت استنباط کرد که –در یک وضعیت بنیادین- سرمایه فرهنگی با بدن در ارتباط است و متضمن تجسم است ( 1986: 244). بنابراین روشن است که مفهوم سرمایه فرهنگی، همانگونه که توسط بوردیو به شکل فردگرایانه آن بسط یافته است، اگر چه نه مشابه، اما بسیار نزدیک به سرمایه انسانی در علم اقتصاد است (رابینز، 1991: 154).
بسیاری از آزمونهای تجربی، چنین مفهومی از سرمایه فرهنگی و تاثیرات فراوان آن بر آموزش و تصور بوردیو از ریخت[1] را مورد توجه قرار دادهاند که بر بروندادهای اجتماعی و اقتصادی تاثیر میگذارند. در این سطح زمانی که رابطه بین فرد و گروهها در جامعه مد نظر است، ایده سرمایه فرهنگی با مفهوم سرمایه اجتماعی ملازم میگردد، امری که نه تنها توسط بوردیو، بلکه توسط سایرین نیز در ادبیات جامعهشناسی مشخص شده است.
بنابراین، برای مثال ژویگناف (1993) تاثیر سرمایه فرهنگی و اجتماعی بر عملکرد فارغالتحصیلان هاروارد را بررسی میکند، سرمایه فرهنگی را به معنایی متنوعتر از دانش و مهارت مورد استفاده قرار میدهد و سرمایه اجتماعی چیزی بیش از دانستن حقوق مردم، شبکهیابی و غیره است. این مفهوم مجددا موازی با مفهوم سرمایه انسانی است که در علم اقتصاد مورد استفاده قرار میگیرد. بیشتر بخوانید