این پرسشنامه استاندارد از نوع فایل ورد و به همراه تمامی اطلاعات مربوط به نمره گذاری، تفسیر، روایی و پایایی و … در قالب جداول زیبا و آماده تکثیر ارائه گردیده است. پس از پرداخت موفق می توانید به صورت آنلاین اقدام به دانلود فایل مربوطه بپردازید.
هدف: ارزیابی علل گرایش ورزشکاران نخبه به دوپینگ از ابعاد مختلف (مشکلات فردی، روانی، مالی، قانون، مدیریتی، مربیان، عملکردی، نگرش فرد، دلایل اجتماعی و فرهنگی، کنترل، ساختاری، منفعت طلبی، رسانهها)
تعداد سوال: 72
تعداد بعد: 13
شیوه نمره گذاری: دارد
تفسیر نتایج: دارد
منبع: دارد
نوع فایل: Word 2007
همین الان دانلود کنید
قیمت: فقط 4500 تومان
ورزش از جنبه های مختلف زندگی فردی و اجتماعی انسانها را تحت تأثیر قرار داده و بسیاری از مردم را در مسائل فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی به شیوههای گوناگون درگیر خود ساخته است. شاید به جرات بتوان گفت که آنچه به یک رویداد ورزشی کوچک یا بزرگ زیبایی می بخشد، نمایش ارزش های اخلاقی است که استفاده نکردن از داروهای نیروزا (دوپینگ) از آن جمله است (کاویانی فرد و کاویانی فرد، 1398). بر اساس «قانون جهانی ضد دوپینگ»[5](وادا[6]، 2015)، هر نوع ماده یا روشی برای افزایش عملکرد که ویژگی هایی نظیر پتانسیل افزایش عملکرد، تهدید سلامتی و تخطی از روح ورزش را دارا باشند، به عنوان نقض قانون ضد دوپینگ شناخته می شود.
برخی از تحقیقات به بررسی عدم تعهد اخلاقی در دوپینگ پرداخته اند. کاواسانو و همکاران (2016) نشان دادند که عدم تعهد اخلاقی رابطۀ مثبت معناداری با تمایل به استفاده از مواد نیروزا در بین ورزشکاران دارد. دیوکان (1395) در پژوهشی با عنوان «مدیریت پیشگیری از دوپینگ (نقش فاکتورهای آموزشی، ورزشی و باورهای دینی بر مستعد دوپینگ بودن ورزشکاران نخبه)» دریافت که میزان ضریب تأثیر متغیر های مستقل فاکتورهای آموزشی و ورزشی با متغیر وابسته مستعد دوپینگ بودن معنی دار نبود، اما متغیر پیش بین باورهای دینی با متغیر مستعد دوپینگ بودن ارتباط معنی داری را نشان داد. ابه و پیچ[7] (2018) در بررسی دوپینگ مقطعی و تمام وقت در بین ورزشکاران نخبه دانمارک و بررسی تفاوتهای جنسیتی یک نظرسنجی آنلاین (میزان پاسخ= 57 درصد) انجام دادند. در پی دستیابی به اطلاعات بیوگرافی و همچنین سؤالاتی با روش انتخاب تصادفی در مورد دوپینگ مشخص شد که میزان شیوع دوپینگ در بین ورزشکاران نخبه دانمارکی شبیه به ورزشکاران نخبه هلندی و آلمانی است؛ در واقع ورزشکاران هلندی و آلمانی کمتر به سراغ دوپینگ می روند. در مطالعهای دیگر در بین ورزشکاران نخبه، میزان دوپینگ تخمین زده شده در مسابقات قهرمانی جهانی دو و میدانی و در بازی های پان عربی 1/57 درصد بود (اولریچ[8] و همکاران، 2018). وایت کر و بک هاوس[9] (2017) گزارش کردند که در بین سال های 2009 و 2015، 49 بازیکن راگبی و یک مربی در انگلیس محروم شدند. بیش از 50 درصد از بازیکنان شرکت کننده در این رقابت ها زیر 25 سال بودند. در نتایج این مقاله آمده است برای نتیجه گرفتن بهتر جهت ضد دوپینگ به افزایش سطح آموزش مبارزه با دوپینگ نیاز است. این یافته ها همچنین این دیدگاه را می کاود که ورزشکاران یکسان نیستند. در نتیجه، درک عمیق از شرایط اجتماعی و فرهنگی که باعث تشویق دوپینگ می شود در اولویت قرار دارد. دونکان[10] و همکاران (2018) پی بردند که برخی مسائل فرهنگی، نقش اساسی در عدم استفاده ورزشکاران از مواد نیروزا دارد. کاواسانو و همکاران (2016) در تحقیقی با عنوان «مقیاس عدم تعهد اخلاقی در دوپینگ» نشان دادند که عدم تعهد اخلاقی رابطۀ مثبت معناداری با تمایل به استفاده از مواد نیروزا در بین ورزشکاران دارد. نتایج تحقیق کاشی و همکاران (1396) نشان داد که مصرف مواد نیروزا و دوپینگ، واقعیتی انکار ناپذیر است و امروزه تنها مختص مردان ورزشکار در برخی از رشته ها نیست. دامنه این شیوع در زنان ورزشکار و جمعیت بسیار گسترده ای از ورزشکاران رشته های مختلف می باشد. بنابراین در صورت عدم توجه مسئولان، سیاستمداران و برنامه ریزان به این موضوع هر روز شاهد آسیب بیشتر جوانان و نوجوانان کشور خواهیم بود. توجه مربیان و ورزشکاران به نتایج رقابتهای ورزشی، مسائل حاشیهای و فشارهای جانبی بر ورزشکاران منجر به جستجوی برتریهای فیزیولوژیکی، تغذیهای و روانی گردیده که این امر گرایش به پدیدۀ دوپینگ را به وجود آمده است (شوشتریزاده و همکاران، 1392). نمونه بارز آن حذف بسیاری از ورزشکاران کشور روسیه از المپیک 2016 ریو میباشد.